निवडक अभंग संग्रह १०

  • कृष्णा माझी माता कृष्णा माझा पिता । बहिणीबंधु चुलता कृष्ण माझा ॥१॥
    कृष्ण माझा गुरु कृष्ण माझें तारुं । उतरी पैल पारुं भवनदी ॥२॥
    कृष्ण माझें मन कृष्ण माझे जन । सोईरा सज्जन कृष्ण माझा ॥३॥
    तुका म्हणे माझा श्रीकृष्ण विसावा । वाटे न करावा परता जीवा ॥४॥
  • गाढवाचे घोडें । आम्ही करुं दृष्टीपुढें ॥१॥
    चघळी वाहाणा । माघारिया बांडा सुना ॥२॥
    सोंग संपादणी । तरी करुं शुद्ध वाणी ॥३॥
    तुका म्हणे खळ । करुं समयी निर्मळ॥४॥
  • दिनरजनी हाचि धंदा । गोविंदाचे पवाडे ॥१॥
    संकल्पिला देह देवा । सकळ हेवा तये ठायीं ॥२॥
    नाहीं अवसान घडी । सकळ जोडी इंद्रियां ॥३॥
    किर्ती मुखें गर्जे तुका । करी लोकां सावध ॥४॥
  • धर्माचे पाळन । करणें पाखांड खंडण ॥१॥
    हेंचि आम्हां करणें काम । बीज वाढवावें नाम ॥२॥
    तीक्ष्ण उत्तरें । हातीं घेऊनि बाण फ़िरे ॥३॥
    नाहीं भीड भार । तुका म्हणे साना थोर ॥४॥
  • धन्य देहु गांव पुण्यभूमि ठाव । तेथे नांदे देव पांडुरंग ॥१॥
    धन्य क्षेत्रवासी लोक ते दैवाचे । उच्चारिती वाचे नामघोष ॥२॥
    कर कटी उभा विश्‍वाचा जनिता । वामांगी ते माता रखुमादेवी ॥३॥
    गरुडपारीं उभा जोडूनियां कर । अश्‍वत्थ समोर उत्तरामूख ॥४॥
    दक्षिणे शंकर लिंग हरेश्‍वर । शोभे गंगा नीर इंद्रायणी ॥५॥
    लक्ष्मीनारायण बल्लाळाचे बन । तेथें अधिष्ठान सिद्धेश्र्वर ॥६॥
    विघ्नराज द्वारी बहिरव बाहेरी । हनुमंत शेजारी सहित दोघे ॥७॥
    तेथें दास तुका करितो कीर्तन । ह्रुदयी चरण विठोबाचे ॥८॥
  • मऊ मेणाहूनि आम्ही विष्णुदास । कठिण वज्रास भेदू ऎसे ॥१॥
    मेले जित असो निजलिया जागें । जो जो जें जें मागे तें तें देऊं ॥२॥
    भले तरी देऊं गांडीची लंगोटी । नाठाळाचे काठी देऊं माथा ॥३॥
    मायबापहूनि बहु मायावंत । करुं घातपात शत्रुहूनि ॥४॥
    अमृत तें काय गोड आम्हांपुढे । विष तें बापुडें कडू किती ॥५॥
    तुका म्हणे आम्ही अवघेचि गोड । जया परे कोड त्याचे परी ॥६॥
  • मागें बहुता जन्मी । हेंचि करीत आलों आम्ही । भवतापश्रमीं । श्रमले जे विनवूं त्या ॥१॥
    गर्जो हरीचे पवाडे । मिळों वैष्णव बागडे । पाझर रोकडे । काढूं पाषाणामध्यें ॥२॥
    भाव शुद्ध नामावळी । हर्षे नाचों पिटूं टाळी । घालुं पायातळी । कळिकाळ त्याबळें ॥३॥
    काम क्रोध बंदीखानी । तुका म्हणे दिले दोन्ही । इंद्रियांचे धनी । आम्ही झालों गोसावी ॥४॥
  • वेद अनंत बोलिला । अर्थ इतकाचि साधिला ॥१॥
    विठोबासी शरण जावें । निजनिष्ठे नाम गावे ॥२॥
    सकळ शास्त्रांचा विचार । अंती इतुकाची निर्धार ॥३॥
    अठरा पुराणीं सिद्धांत । तुका म्हणे हाचि हेत ॥४॥
  • न मिळो खावया न वाढो संतान । परि हा नारायण कृपा करो ॥१॥
    ऎसी माझी वाचा मज उपदेशी । आणिक लोकांसी हेंची सांगे ॥२॥
    विटंबो शरीर होत कां विपत्ती । परि राहो चित्तीं नारायण ॥३॥
    तुका म्हणे नाशिवंत हें सकळ । आठवे गोपाळ तेंचि हित ॥४॥
  • श्रीसंतांचिया माथा चरणावरी । साष्टांग हे करी दंडवत ॥१॥
    विश्रांती पावलों साभाळा उत्तरी । वाढलें अंतरी प्रेमसुख ॥२॥
    डौरली हे काया कृपेच्या वोरसें । नव्हे अनारिसें उद्धरलों ॥३॥
    तुका म्हणे मज न घडतां सेवा । पूर्वपुण्यठेवा ऒढवला ॥४॥
  • अर्भकाचेसाठीं । पंतें हातीं धरिली पाटी ॥१॥
    तैसें संत जगीं । क्रिया करुनी दाविती अंगी ॥२॥
    बाळकाचे चाली । माता जाणूनि पाऊल घाली ॥३॥
    तुका म्हणे नाव । जनासाठीं उदकीं ठाव ॥४॥
  • अवघा तो शकुन । ह्रुदयी देवाचे चरण ॥१॥
    येथें नसतां वियोग । लाभा उणें काय मग ॥२॥
    संग हरीच्या नामाचा । शुचिर्भुत सदा वाचा ॥३॥
    तुका म्हणे हरीच्या दासा । शुभ काळ दाही दिशा ॥४॥

comments powered by Disqus