निवडक अभंग संग्रह १५

  • निष्ठावंत भाव भक्तांचा स्वधर्म । निर्धार हें वर्म चुकों नये ॥१॥
    निष्काम निश्र्चळ विठ्ठलीं विश्र्वास । पाहों नये वास आणिकांची ॥२॥
    तुका म्हणे ऎसा कोण उपेक्षिला । नाहीं ऎकिला ऎसा कोणी ॥३॥
  • काळ सारावा चिंतनें । एकांतवासी गंगास्नानें । देवाच्या पूजनें । प्रदक्षिणा तुळसीच्या ॥१॥
    युक्त आहार विहार । नेम इंद्रियांसी सार । नसावी बासर । निद्रा बहु भाषण ॥२॥
    परमार्थ महाधन । जोडी देवाचे चरण । व्हावया जतन । हे उपाय लाभाचे ॥३॥
    देह समर्पिजे देवा । भार कांहींच न घ्यावां । होईल आघवा । तुका म्हणॆ आनंद ॥४॥
  • आलें देवाजीच्या मना । तेथें कोणाचें चालेना ॥१॥
    हरिश्र्चंद्र ताराराणी । वाहे डोंबा घारीं पाणी ॥२॥
    पांडवांचा साहाकारी । राज्यावरोनि केले दुरी ॥३॥
    तुका म्हणे उगेचि राहा । होईल ते सहज पाहा ॥४॥
  • भक्तिप्रेमसुख नेणवे आणिकां । पंडित वाचकां ज्ञानियांसी ॥१॥
    आत्मनिष्ठ जरी झाले जीवन्मुक्त । तरी भक्तिसुख दुर्लभ त्यां ॥२॥
    तुका म्हणे कृपा करील नारायण । तरिच हें वर्म पडे ठावें ॥३॥
  • आम्ही वैकुंठवासी । आलों याचि कारणासी । बोलिले जे ऋषी । साच भावें वर्ताया ॥१॥
    झाडु संतांचे मारग । आडरानीं भरलें जग । उच्छिष्टाचा भाग । शेष उरलें तें सेवूं ॥२॥
    अर्थे लोपलीं पुराणें । नाश केला शब्दाज्ञाने । विषयलोभीं मनें । साधनें बुडविलीं ॥३॥
    पिटुं भक्तिचा डांगोरा । कळिकाळासी दरारा । तुका म्हणे करा । जयजयकार आनंदें ॥४॥
  • नको नको मना गुंतुं मायाजाळीं । काळ आला जवळीं ग्रासावया ॥१॥
    काळाची ही उडी पडेल बा जेव्हां । सोडविना तेव्हां मायबाप ॥२॥
    सोडविना बंधु पाठिची बहिण । शेजेची कामीन दुर राहे ॥३॥
    सोडविना राजा देशीचा चौधरी । आणिक सोइरीं भलीं भलीं ॥४॥
    तुका म्हणे तुला सोडविना कोणी । एका चक्रपाणिवांचूनियां ॥५॥
  • प्रारब्धेंचि जोडे धन । प्रारब्धेंचि वाढे मान ॥१॥
    सोस करिसी वाया । भज मना पंढरीराया ॥२॥
    प्रारब्धेंचि होय सुख । प्रारब्धेंचि पावें दु :ख ॥३॥
    प्रारब्धेंचि भरे पोट । तुका करीना बोभाट ॥४॥
  • करीं हेंचि काम । नाम जपे राम राम ॥१॥
    लागो हाचि छंद । मना गोविंद गोविंद ॥२॥
    तुका म्हणे मना । मज भीक द्यावी दीना ॥३॥
  • घेईं घेईं माझें वाचे । गाडे नाम विठोबाचें ॥१॥
    तुम्ही घ्यारे डोळे सुख । पाहा विठोबाचें मुख ॥२॥
    तुम्ही ऎका रे कान । माझ्या विठोबाचे गुण ॥३॥
    मना तेथें धांव घेईं । राहें विठोबाचे पायीं ॥४॥
    तुका म्हणॆ जीवा । नको सोडूं या केशवा ॥५॥
  • आम्ही तेणॆं सुखी । म्हणा विठ्ठल विठ्ठल मुखीं ॥१॥
    तुमचें येर वित्त धन । तें मज मृत्तिकेसमान ॥२॥
    कंठीं मिरवा तुळसी । व्रत करा एकादशी ॥३॥
    म्हणवा हरीचे दास । तुका म्हणॆ मज हे आस ॥४॥
  • रुपीं जडले लोचन । पायीं स्थिरावलें मन ॥१॥
    देह भाव हरपला । तुज पाहतां विठ्ठला ॥२॥
    कळों नेदी सुखद:ख । तहान हरपली भूक ॥३॥
    तुका म्हणॆ नव्हे परती । तुझ्या दर्शनें मागुती ॥४॥
  • सदा नाम घोष करुं हरिकथा । तेणें सदा चित्ता समाधान ॥१॥
    सर्व सुख ल्यालों सर्व अलंकार । आनंदें निर्भर डुलतसों ॥२॥
    असो ऎसा कोठें आठवचि नाहीं । देहींच विदेही भोगुं दशा ॥३॥
    तुका म्हणॆ आम्ही झालों अग्निरुप । लागों नेदूं पापपुण्य अंगा ॥४॥
  • विषयीं विसर पडिला नि:शेष । अंगीं ब्रह्मरस ठसावला ॥१॥
    माझी मज झाली अनावर वाचा । छंद या नामाचा घेतलासे ॥२॥
    लाभाचिया सोसें पुढें चाली मना । धनाचा कृपणा लोभ जैसा ॥३॥
    तुका म्हणे गंगा सागर संगमीं । अवघ्या झाल्या उर्मी एकमय ॥४॥
  • याजसाठीं केला होता अट्टाहास । शेवटचा दिस गोड व्हावा ॥१॥
    आतां निश्र्चिंतीनें पावलों विसावा । खुंटलिया धांवा तृष्णेचिया ॥२॥
    कवतुक वाटे झालिया वेचाचें । नांव मंगळाचे तेणें गुणॆं ॥३॥
    तुका म्हणे मुक्ति परिणिली नोवरी । आतां दिवस चारी खेळीमेळी ॥४॥
  • ब्रह्मरस गोडी तयासी फ़ावली । वासना निमाली सकळ ज्याची ॥१॥
    नाहीं त्या विटाळ अखंड सोवळीं । उपाधी वेगळीं जाणिवेच्या ॥२॥
    मन हें निश्र्चिळ झालें एके ठायीं । तया उणे काई निजसुखा ॥३॥
    तींचि पुण्यवंतें पर‍उपकारी । प्रबोधी त्या नारीं नरलोकां ॥४॥
    तुका म्हणॆ त्याचें पायीं पायपोस । होऊनियां वास करीन तेथें ॥५॥

comments powered by Disqus