अष्टपदी

वांकडा म्हणे कृष्णजी बापा मीं एक देखिलें भूत रे ।

त्याचें विष जळुनी गेलें शेष राहिलें किंचित रे ।

देहाविण छळितो तेथेंचि पीडितो त्या ठायां असें मळमूत्र रे ।

त्यांनीं जिंकिले कोण कोण ते त्यासी जिंकिल कोण तो रे ॥ १ ॥

धोंगडें माझें बोलणें कान्होबा धोंगडें माझें बोलणें ॥ध्रुव०॥

जुनाट जोगडा काळाचा काकडा डोंगरीं रहातो भोंडा रे ।

झडपिला हांवे नागवाचि धांवे पाठीसी लागला भिलगोंडा रे ।

कर्दळी खोपा नेटका रूपा पाहूनि भुलला तोंडा रे ।

जग अंधारी महा भ्यासुरी अपार चालिला वीर्याचा लोंढा रे ॥ २ ॥

कुल्लाळ हाडाचा बाप चहाडाचा अखंड घडतो मडकीं रे ।

त्यासी एक भूत संचार जाला हिमालयाच्या खडकीं रे ।

भूत वर्‍याची नोवरी पाहूनि जिवास भरली धडकी रे ।

कोणी एके वेळीं पाठीशी लागला भेडसाविती लेक लाडकी रे ॥ ३ ॥

नंगाचे दंदी नंगाचि खांदी अति हाडाचा ढेंगा रे ।

त्यासी एक भूतसंचार जाहला येऊनि जडला अंगा रे ।

सुत अंधाचा परांगनेचा चिरे फेडितो कांगा रे ।

त्यासी एक वृक्ष पुढें भेटला डांगानें मोडिला टांगा रे ॥ ४ ॥

गंगामाझारी संग ढोवरीसी रमला तपो गर्वे रे ।

त्यासी एक पुत्र जळींजन्मला ।

त्यानें केलीं अठरा पर्वे रे ।

तो एक साक्षात वेदो नारायण ।

बोलणें त्याचें बरवें ।

कुरंगीचें पाडस दुबकिलें अयुघ्यापूर मिळविलें रे ॥ ५ ॥

डोळीयाचे जळीं एक द्विज जन्मला तेंचि त्याचें वाहन रे ।

बापापरीस एका तोंडानें आगळा तारका केलें हनन रे ।

शैल्यात्मजेच्या सवतीचा तनय तुझ्या हातीं त्याचें दहन रे ।

दिवा अंधारीं जो कां रमला नातवंड त्याचें गहन रे ॥ ६ ॥

लंगोटबंदा ढुंगासी शेपूट अझुन जीत काळतोंडा रे ।

रात्रींतून ज्यानें शेपुटी बांधोनि संकटीं आणिला धोंडा रे ।

त्रिभुवनासी तो देवऋषी बाप जयाच्या तोंडा रे ।

सोळा सहस्त्र नारी भोगुन ब्रह्मचारी तूं एक म्हणविसी लंडा रे ॥ ७ ॥

वांकड्यानें आहाणा घातला जाण उकलील तो विरळागत रे ।

पदापदाचे अर्थ करी जो तो एक असे बहुश्रुत रे ।

आठा कडव्याची अष्टपदी गाइली तो एक जाणा अद्‌भुत रे ।

एका जनार्दनीं विनवित असे भूत ।

नव्हे कान्होबाचा सूत रे ॥ ८ ॥

comments powered by Disqus