बैल

अरुता ये बैला । कां रे वेड्या बैला ॥ १ ॥

काय बोले वेडी । कोण उपडितो पेंढी ॥ २ ॥

पेंढी उपटणार तूंचि झाला । पुरता विचार करुनी बोला ॥ ३ ॥

काय बोलतें पशु भांड । देवद्वारीं काय पुजिसी आंड ॥ ४ ॥

काय बेटा बेकूब ढोरगा । हा मोठा शहाणा पोरगा ॥ ५ ॥

असें ढोर नसावें घरीं । आम्हांवाचून तूं भिकारी ॥ ६ ॥

सभाग्यासी काय करावयाचे बैल । यात्रेला कशानें जाईल ॥ ७ ॥

आम्ही ब्राह्मण अनुष्ठानी । नित्य गांजा सुरापानी ॥ ८ ॥

आम्ही नित्य करितों स्नान । वरवर धुतों अंतरीं बकध्यान ॥ ९ ॥

तरी अधिक आमुचा महिमा । शेण सारवावया नाहीं तुम्हां ॥ १० ॥

उगा राहे नाहीं तरी हाणीन रागें । माझीं तिखट आहेत शिंगें ॥ ११ ॥

उठोनी वोझें तुजवर घालीन । वोस रानांत नेऊन पाडीन ॥ १२ ॥

एका जनार्दनीं भलें । तेणें आपुलें स्वहित केलें ॥ १४ ॥

comments powered by Disqus