जोहार

जोहार मायबाप जोहार । कायापूर शहर तेथील मी महार । पाहूं आलों दरबार । धन्याचा की जी मायबाप ॥ १ ॥

पाटील जिवाजी अवधारी । जो कां ग्रामींचा सत्ताधारी । परि दिवसाच करितो चोरी की जी मायबाप ॥ २ ॥

आशा पाटलीण तोंडाळु फार । उगीच फिरती दारोदार । सांगे अक्षयासी व्यवहार । फजितखोर की जी मायबाप ॥ ३ ॥

मनाजीपंत कुळकर्णी । त्याचे हातीं खत लेखणी । त्याची जैशी जैशी करणी । तिकडे तिकडे कुळें जाती की जी मायबाप ॥ ४ ॥

यमाजी बाबा हुजूरच महालदार । त्याचे जिवावरील महार । त्यासी नाही पडला व्यवहार । दरबार शुद्ध करावा की जी मायबाप ॥ ५ ॥

मग जिवाजी राहाविलें । मूळच्या शिवाजीस आणविलें । पाटीलकीचें वस्त्र दान दिधलें । ग्राम त्याजकडे लाविला की जी मायबाप ॥ ६ ॥

तेथील सांडबुद्धि वाटली भली । गांवामध्यें अक्षय नांदविली । नित्य नेहमीं बोलती जहाली ।

खरी केली हांक देऊनि की जी मायबाप ॥ ७ ॥

मज महाराची महारकी । फिरती असे अनेकी । एका जनार्दनीं लौकिकीं । दिला पोषाख युदुवीरें की जी मायबाप ॥ ८ ॥

comments powered by Disqus