कोल्हाटी

सोहं सोहं वाजे ढोल । आमचा युगायुगीचा खेळ । परब्रह्म भुलले अकळ । या खेळाचे गुरु जाणे मूळ ॥१॥ ब्रह्मा विष्णू शिवादी साचार । आधी होते निराकार । माझे कोल्हाटियाचा प्रकार ॥२॥ खेळे परात्पर ऊपरी । चैतन्याचे महाशिखरी । वेळु रोविला श्रीसोहंपुरी । खेळ खेळले नानापरी ॥३॥ आमुचा खेळ पाहुन । निर्गुण ते जाहले सगुण । शरण एका जनार्दन । गेला तनु मन विसरून ॥४॥

comments powered by Disqus