आत्मस्थिति - अभंग १९६१ ते १९८०

१९६१

तुम्हीं उदार कृपाळ । मागें केलें प्रतिपाळ ॥१॥

तैसे मज सांभाळावें । वदनीं वदवावें नाम तुमचें ॥२॥

आशापाश नका मोह । याचा निःसंदेह पाडावा ॥३॥

एका जनार्दनीं विज्ञापना । परिसा दीन दासाची ॥४॥

१९६२

नेणें साधन पसारा । व्रता तपाच्या निर्धारा ॥१॥

आवडी गाऊं तुझें नाम । तेणें पुरती सर्वकाम ॥२॥

आणिक न करुं चावटी । आगमनिगम आटाआटी ॥३॥

न करीं साधन कांहीं । एका जनार्दनीं पाहीं ॥४॥

१९६३

देवा तुम्ही आहांत समर्थ । काय मागूं मी पदार्थ ॥१॥

देणे द्याला तरी हेंचि द्यावें । संतचरंण मी वंदावें ॥२॥

दुजे मागणें सायासी । नाहीं नाहीं हषीकेशी ॥३॥

बोलतसे तोंडभरी । ऐसें नका म्हणें हरि ॥४॥

अंकित मी तुझा देवा । एका जनार्दनीं ठेवा ॥५॥

१९६४

दास्यत्व करीन मी देवा । माझी पुरवा आस तुम्ही ॥१॥

देऊनियां कृपादान । निरवावें जाण संतांसी ॥२॥

मग ते धरितां आपुलें करीं । होती कामारी भुक्ति मुक्ति ॥३॥

एका जनार्दनीं शरण । तुमचें महिमान न कळे ॥४॥

१९६५

नामधारकाचा । दास होईन मी साचा ॥१॥

आणिक नको थोरपण । वाचे वंदी त्याचे गुन ॥२॥

नामीं सदा वसो हेत । हेंचि मागणें मागत ॥३॥

हेंचि द्यावें कृपादान । एका जनार्दनीं शरण ॥४॥

१९६६

माझिया जीवीं आवडे । संतसमागम रोकडे ॥१॥

हेंचि द्यावें कृपादान । कृपाळू तूं नारायण ॥२॥

एका जनार्दनीं म्हणवी दास । त्याची पुरवावी आस ॥३॥

१९६७

तुम्ही उदार सर्वगुणें । मी रंकपणें रंकाहुनी ॥१॥

काया वाचा आणि मन । केलें समर्पण तव चरणीं ॥२॥

आणिक नाहीं कांहीं चाड । सेवा दृढ संतांची ॥३॥

एका जनार्दनीं तुमचा दास । आहे आस पायांची ॥४॥

१९६८

दास्य करुं हरिदासाचें । तेणें जन्माचें सार्थक ॥१॥

बुद्धि वसो तुमचे नामीं । आणिका कामीं न गुंतो ॥२॥

संसार तो पारिखा जाहला । या विठ्ठला पाहतां ॥३॥

पालटला भेदाभेद । एका जनार्दनीं आनंद ॥४॥

१९६९

हेचि देवासी विनंती । संतसेवा दिवसरातीं ॥१॥

वास देई पंढरीचा । नामघोष कीर्तनाचा ॥२॥

सदा सर्वदा नाम मुखीं । दुर्जें नको कांही पारखीं ॥३॥

एका जनार्दनीं हरीचा दास । म्हणतां पुरें सर्व आस ॥४॥

१९७०

देवा माझे मन लागों तुझें चरणी । संसारव्यसनीं पडों नेदी ॥१॥

नामस्मरण घडो संतसमागम । वाउगाची भ्रम नको देवा ॥२॥

पायीं तीर्थायात्रा मुखीं राम नाम । हाचि माझा नेम सिद्धि नेई ॥३॥

आणिक मागणें नाहीं नाहीं देवा । एका जनार्दनीं सेवा दृढ देई ॥४॥

१९७१

उपासना हीच बरी । वाचे हरि हरि म्हणावें ॥१।

कायदुसर्‍याचे काम । वाचें नाम आठवितां ॥२॥

चातकाचा जैसा नेम । पुर्न काम हरि हरि करी ॥३॥

एकविध आमुचा भाव । एका जनार्दनचि देव ॥४॥

१९७२

पुर्वीचिया मतांतरा । सांपडला बरा आम्हां मार्ग ॥१॥

नाहीं कोठें गोंवा गुंतीं । ऐसें गर्जती हरिदास ॥२॥

वाचें नाम करें टाळी । साधन कली उत्तम हें ॥३॥

धालों कीर्तनीं प्रेमानंदें । वाचें आनंदें गाऊं गीत ॥४॥

एका जनार्दनीं धरली कास । नाहें आस दुसरी ॥५॥

१९७३

वरपांग सोंग नको माळा मुदी । ठाव संतपदी देई देवा ॥१॥

प्रेमभाव देई प्रेमभाव देई । मागणें दुजें नाहीं आणिक तें ॥२॥

नाम मुखीं सदा संतांचा सांगात । प्रेम हृदयांत विठोबाचे ॥३॥

एका जनार्दनीं हा माझा निर्धार । जन्माची वेरझार तोडी देवा ॥४॥

१९७४

पायांचें चिंतन । माझे हेंचि भजन ॥१॥

भजनाचा मुख्य भाव । चित्तीं चिंतन लवलाहीं ॥२॥

हेतु दुजा मनीं । ठेऊं नका चक्रपाणी ॥४॥

मज पायां परतें । नका ठेवुं जी निरुतें ॥५॥

कृपाळुंजी देवा । एका जनार्दनीं ठेवा ॥६॥

१९७५

गुंतलों प्रपंचीं सोडवी गा देवा । देई तुझी सेवा जीवेंभावें ॥१॥

न लगे धन मान पुत्र दारा वित्त । सदां पायीं चित्त जडोनि राहो ॥२॥

वैष्णवांचा दास कामारी निःशेष । हेचि पुरवी आस दुजें नको ॥३॥

एका जनार्दनीं करीत विनंती । मागणें श्रीपति हेंचि द्यावें ॥४॥

१९७६

जयजयाची देवाधिदेवा । पंढरीरावा श्रीविठ्ठला ॥१॥

भुक्ति मुक्तिनका कांहीं । लिगाड तेहि मज आतां ॥२॥

भाळी भोळी घ्यावी सेवा । होचि देवा विनवणी ॥३॥

एका जनार्दनीं तुमचा दास । त्याची आस पाया पैं ॥४॥

१९७७

माझें मन तेथें वसों । आणीक नसों दुजें कांहीं ॥१॥

होईन हरीचा वारकरी । करीन वारी पंढरीची ॥३॥

शरण एका जनार्दनीं । करी विनवणी येवढी ॥४॥

१९७८

हेंची माझी मणींची आस । करा दास सेवेसी ॥१॥

नका कांही गुंतांगुतीं । लिगाड फजिती मज मांगें ॥२॥

संसार तो फलकट । दाखवा आट पंढरी ॥३॥

एका जनार्दनीं विनंती । पुढती करुणा असो द्या ॥४॥

१९७९

तुमच्या सेवेचा महिमा । मज न कळें पुरुषोत्तमा ॥१॥

पुजा करणे कवणें रीती । नेणें जपमाळ हातीं ॥२॥

स्नानसंध्या न कळे कांहीं । मन असो तुझें पायीं ॥३॥

तुम्हां मागणें इतुकें । एका जनार्दनीं द्यावें कौतुकें ॥४॥

१९८०

शरण शरण नारायणा । आम्हां दीना तारावें ॥१॥

मागें बहु शीण पोटीं । पाडा तुटी तयाची ॥२॥

संसाराचा चुकवा हेवा । मागील उगवा गुंती ते ॥३॥

तुम्हीं कृपा केल्यावरी । मी निर्धारी पात्राची ॥४॥

शरण एका जनार्दनीं । तुम्हीं तो धनी त्रैलोक्याचे ॥५॥

comments powered by Disqus