आत्मस्थिति - अभंग २०६१ ते २०८०

२०६१

भेदबुद्धि पालटली । कृपा या विठ्ठलीं केली मज ॥१॥

प्रकाश जाहला देहादेहीं । वासना प्रवाहीं वहावली ॥२॥

विषयांचें तें लिगाड । जाहलें देशोधडी आपोआप ॥३॥

एका जनार्दनीं शरण । काया वाचा आणि मन ॥४॥

२०६२

विसर तो अवघा जाहला । विठ्ठला पाहतां ॥१॥

निवारला क्रोधकाम । जाहला तम शांत तो ॥२॥

इंद्रियाची होती चाली । निवांत राहिली एकरुप ॥३॥

दुजेपणाचा भेद गेला । एका ठेला जनार्दनीं ॥४॥

२०६३

सर्व सिद्धि मनोरथ । पंढरीनाथ पहातां ॥१॥

दैन्य दरिद्र्य तें गेलें । सुंदर पाउलें पाहतां ॥२॥

विषयांतें पळ सुटला । सुंदर सांवळां पाहतां ॥३॥

काम क्रोध विलया गेले । श्रीमुख चांगलें न्याहाळितां ॥४॥

एका जनार्दनीं बरें जाहलें । सुंदर देखिलें समचरणक ॥५॥

२०६४

देखणा जाहलों देखणां जाहलों । देखणा जाहलों विठ्ठला ॥१॥

जन्ममरण विसरलें । पाहतां पाहणें हारपलें ॥२॥

तुटली आशापाश बेडी । हेचि जोडी जोडली ॥३॥

एका जनार्दनीं देव । धरिला ठाव न सोडीं ॥४॥

२०६५

जन्ममरणाचें तुटलें सांकडें । कैवल्य रोकडें उभें असे ॥१॥

डोळियाचा डॊळा उघड दाविला । संदेह फिटला उरी नुरे ॥२॥

एका जनार्दनीं संशयाचें नाहीं । जन्ममरण देहीं पुन्हा नये ॥३॥

२०६६

कमळनेत्र पाहतां मन माझें भुललें । योगी ध्याती जयातें रूप पंढरीये आलें ॥१॥

आनंदु वो परमानंदु ध्यातां । समाधी उन्मनी वोवाळणी तत्त्वतां ॥२॥

योगयाग तप न लगे आचरण कांहीं । सुलभ सोपारा वसे सर्वांठायीं ॥३॥

वेदशास्त्र श्रमलें पुराणें भांडतीं । शेषादिकां न कळे कुंठित मती ॥४॥

एका जनार्दनीं पहात आनंदें मन । तद्रुपति झालें जनीं सर्व जनार्दन ॥५॥

२०६७

धन्य धन्य विठ्ठल देव । पाहतां निरसे भेव काळाचें ॥१॥

जाउनी घाला पायीं मिठी । उदार हा जगजेठी ॥२॥

दरुशनें तारी जडजीव । निवारी भेव यमाचें ॥३॥

शरण एका जनार्दनीं । ध्यानीं मनीं विठ्ठल ॥४॥

२०६८

नागर गोमटें रुप तें गोजिरें । उभे तें साजिरें भीमातटीं ॥१॥

पहातां विश्रांति देहा होय शांती । अनुपम्य मूर्ति विठ्ठल देव ॥२॥

भक्ताचिया काजा राहिलासे उभा । कैवाल्याचा गाभा बालमूर्ति ॥३॥

आनंदाचा कंद उभा परमानंद । एका जनार्दनीं छंद मज त्याचा ॥४॥

२०६९

गोमटें गोजिरें पाउलें साजिरें । धरियेलीं गोजिरीं विटेवरी ॥१॥

वेध तो तयाचा मनें कायावाचा । दुजा छंद साचा नाही मना ॥२॥

इंद्रिये धांवतों आकळती ठायीं । विठोबाचे पायीं ठेवियलें ॥३॥

एका जनार्दनीं वेधलेंसे मन । धरुनी चरण दृढ ठेलों ॥४॥

२०७०

उपासना धरुनी जीवीं । आलों गांवीं विठोबाच्या ॥१॥

उभयतांच्या दरुशनें । जाहलें पारणें जीवशिवा ॥२॥

कष्टलों होतों दाहीं दिशा । पाहतां अशा निमाली ॥३॥

केला परिहार श्रम । उरला नाहीं भवभ्रम ॥४॥

जडलें सदा पायीं मन । आतां न करीं साधन ॥५॥

जाहलों जीवें भावें दास । एका जनार्दनीं पुरली आस ॥६॥

२०७१

पाहतां पाहतां परतलें मन । जालें समाधान चित्तीं माझें ॥१॥

संताचें संगतीं लाभ येवढा झाला । पंढरीये पाहिला विठ्ठल देवो ॥२॥

एका जनार्दनीं मनींच बैसला । नवजे संचला दीपु जैसा ॥३॥

२०७२

न माये ध्यानीं योगिया चिंतनीं । नाचतो कीर्तनीं संतापुढें ॥१॥

डोळियाची धणी फिटलीं पारणीं । उभा तो सज्जनीं पंढरीये ॥२॥

एका जनार्दनीं देखियेला डोळां । परब्रह्मा पुतळा बाईये वो ॥३॥

२०७३

इच्छा केली तें पावलों । देखतांचि धन्य जाहलों ॥१॥

होते सुकृत पदरीं । तुमचें चरण देखिलें हरी ॥२॥

गेले भय आणी चिंता । कृतकृत्य जाहलों आतां ॥३॥

आजी पुरला नवस । एका जनार्दनीं जाहलों दास ॥४॥

२०७४

धरिला देव आवाडी मिठी । नोहे तुटी जन्मोजन्मीं ॥१॥

हाचि मुख्य भाव साचा । तुटला जन्माचा विसर ॥२॥

एकपणें पाहतां पोटीं । एका जनार्दनीं जाहली भेटी ॥३॥

२०७५

अवघें या रे चला जाऊं । विठ्ठल रखुमाई पाहुं ॥१॥

अवघे ते भाग्याचें । नाम घेती विठ्ठलाचें ॥२॥

अवघे ब्रह्माज्ञानी । शरण एका जनार्दनीं ॥३॥

२०७६

अवघें साधनें साधिलें । अवघें विठ्ठलरुप जालें ॥१॥

अवघें कर्म नेणतीं धर्म । अवघा तया परब्रह्मा ॥२॥

अवघी सिद्धि समाधी । अवघी तुटली आधिव्याधी ॥३॥

अवघें जालें एकरुप । एक जनार्दनीं स्वरुप ॥४॥

२०७७

अवघे ते दैवाचे । विठ्ठल विठ्ठल वदती वाचे ॥१॥

अवघा धंदा दुजा नाहीं । वाचे विठ्ठल रखुमाई ॥२॥

अवघा संसार करिती । वाचे अवघे विठ्ठल म्हणती ॥३॥

अवघीं कर्में घडलीं तया । अवघें विठ्ठलाचि पायां ॥४॥

अवघा एका जनार्दनीं । अवघा जनीं जनार्दनीं ॥५॥

२०७८

अवघेंची सुख तयासी जोडलें । अवघे पाउलें देखतांची ॥१॥

अवघें ब्रह्मारुप नाहीं कांहीं चिंता । अवघाचि देखतां पांडुरंग ॥२॥

अवघे ते धन्य क्षेत्रवासी दैवाचे । एका जनार्दनीं वाचे विठ्ठल वदती ॥३॥

२०७९

अवघा सुखचा आनंद । अवघा विटेवर परमानंद ॥१॥

अवघें चराचर सुख । अवघे जालिया विमुख ॥२॥

अवघे डोळे भरुनी पहा । अवघे सुखें पूर्ण व्हा ॥३॥

अवघा अंतरीं आठवा । एका जनार्दनीं साठवा ॥४॥

२०८०

अवघें संतां एकमेळ । अवघा देव तो विठ्ठल ॥१॥

अवघे प्रेमरसाचे । अवघे विठ्ठल वदती वाचे ॥२॥

अवघे एकभावी । एका जनार्दनीं सोहंभावी ॥३॥

comments powered by Disqus