हमामा - अभंग २०६ ते २१२

२०६

हमामा पोरा हमामा । घुंबरींवाजे घमामा ॥१॥

हमाम्यांचे नादानी । घुंबरी वाजली रानीं ॥२॥

हमाम्यांची शीतळ शाई । पोरा मेली तुझी आई ॥३॥

काम क्रोध पोरा नाशी । अहंकार तोंड वासी ॥४॥

एका जनार्दनांशीं । पोरा वहिल्या गांवा जाशीं ॥५॥

२०७

हमामा बाळा घालीं । नको पडों काळाचे चालीं ॥१॥

हमामा पोरा हमामा ॥धृ॥

हमामा घालीं बरव्यापरी । क्रोधकामा सारुनी दुरी ॥२॥

हमामा घालीं नेटें । धरीं भक्तींचे बळ मोठे ॥३॥

हमामा घालसील जरी । एका जनार्दनाचे चरण धरीं ॥४॥

२०८

हमामा घालूं सोई । सांभाळूं शिवा दोही ॥१॥

हमामा रे भाई । कान्होबाचे बळे घालुं हमामा ॥२॥

हमामा घालुं ऐसा । भक्तिबळें कान्होबा बैसा ॥३॥

हमामा घालूं नेटें ।एका जनार्दनांचे बळ मोठें ॥४॥

२०९

हमामा माडिला कान्होबा भाई । हमामा खेळूं भाई कान्ह्बा तुझें पायीं ॥१॥

हमामा रे हमामा । कान्होबा खेळूं हमामा ॥धृ॥

हमामा खेळा वेंगीं । सांडुनीं द्वैताच्या संगीं ॥२॥

हमामा खेळूं नेटें । कान्होंबाचे बळ मोठें ॥३॥

हमामा खेळॊं सोई । एका जनार्दनाचे पायीं ॥४॥

२१०

हमामा घाली राम अवतारीं । कैकईची भीड तुला भारी । प्रस्थान ठेविलें लंकेवरी ॥१॥

हमामा तुं घाली । कान्होंबा हुतुतुतु खेळुं ॥धृ॥

हमामा घाली नंदाघरीं । मिळोनि गौळियांच्या नारी । गोपाळ नाचती गजरीं ॥२॥

हमामा घाली पंढरपुरी । पुंडलीकाची भीड भारी । गोपाळ नाचती गजरीं ॥३॥

हमामा आषाडीकार्तिकीचा । साधुसंत गर्जती वाचा । एका जनार्दनीं म्हणे त्याचा ॥४॥

२११

हमामा बोला बाळा । खोटा सोडुनी द्यावा चाळा ॥१॥

बोला हमामा बोला हमामा ॥धृ॥

हमामा बोला होटीं । बुद्धी सांडोनि द्यावी खोटी ॥२॥

हमामा बोला भाई । पुन्हां जन्मा येणें नाहीं ॥३॥

एका जनार्दनांचे पायीं । भावें ठेवियेली डोई ॥४॥

२१२

कान्होबा खेळ खेळू रानीं । तुम्हीं आम्हीं दोघे मिळोनी ॥१॥

हमामा रे भाई हमामा ॥धृ॥

हमामा घाली मत्स्य अवतारी । शंखासुरा धरुनी मारी ॥२॥

हमामा घाली समुद्रतीरीं । धरुनी पर्वत पाठीवरी ॥३॥

हमामा घाली नानापरी । पृथ्वी धरुनी दाढेवरी ॥४॥

हमामा घाली हिरण्य कश्यपाघरीं । प्रगटुनी स्तंभामाझारीं ॥५॥

हमामा घाली बळीचे द्वारीं । आपण होऊनि भिकारी ॥६॥

हमामा घाली परशु हातीं । निःक्षात्री पृथ्वी केली जगतीं ॥७॥

हमामा घाली लंकेवर । केला बिभीषण राज्यधर ॥८॥

हमामा घाली नंदाघरीम । गोपाळ नाचती गजरीं ॥९॥

हमामा घाली भीमातटीं । उभाचि धरुनि कर कटीं ॥१०॥

एका जनार्दनी खेळ । नानापरीचा आकळ ॥११॥

comments powered by Disqus