विठ्ठलमाहात्म्य - अभंग ५५१ ते ५६०

५५१

चंद्र पौर्णिमेचा शोभते गगनीं । तैसा मोक्षदानी विटेवरी ॥१॥

बाळ सुर्य सम अंगकांती कळा । परब्रह्मा पुतळा विटेवरी ॥२॥

मृगनाभी टिळक मळवटीं शोभला । तो घननीळ सांवळा विटेवरी ॥३॥

एका जनार्दनीं ध्यानाचें ध्यान । तें समचरण विटेवरी ॥४॥

५५२

अंगीं चंदनाची उटी । माथां शोभे मयोरवेटी ॥१॥

शंख चक्र पद्म करीं ।उभा विटेवरी श्रीहरीं ॥२॥

भोवतें उभे सनकादिका । नारद तुंबरादि आणिक ॥३॥

ऐसा आनंद सोहळा । एका जनार्दनी पाहे डोळां ॥४॥

५५३

शोभती दोनी कटीं कर । रुप सांवळें सुंदर । केशराची उटी नागर । गळां माळ वैजयंती ॥१॥

वेधें वेधक हा कान्हा । पहा वेधतुसे मना । न बैसेचि ध्याना । योगियांच्या सर्वदा ॥२॥

उभारुनी दोन्हीं बाह्मा । भाविकांची वाट पाहे । शाहाणे न लभती पाय । तया स्थळी जाऊनी ॥३॥

ऐसा उदार मोक्षदानी । गोपी वेधक चक्रपाणी । शरण एका जनार्दनीं । नाठवे दुजे सर्वदा ॥४॥

५५४

सगुण निर्गुण मूर्ति उभी असे विटे । कोटी सुर्य दांटे प्रभा तेथें ॥१॥

सुंदर सगुण मूर्ति चतुर्भुज । पाहतां पूर्वज उद्धरती ॥२॥

त्रिभुवनीं गाजे ब्रीदाचा तोडर ॥ तोचि कटीं कर उभा विटे ॥३॥

एका जनार्दनीं नातुडे जो वेदां । उभा तो मर्यादा धरुनि पाठीं ॥४॥

५५५

कर कटावरी वैजयती माळा । तो हरीडोळां देखियेला ॥१॥

रुप सांवळे शोभें विटेवरी । तो हरी डोळेभरी देखियेला ॥२॥

एका जनार्दनीं पाहतां रुपडें ।त्रिभुवन थोकडें दिसतसे ॥३॥

५५६

आल्हाददायकश्रीमुख चांगलें । पाहतां मोहिले भक्त सर्व ॥१॥

गाई गोपाळ विधिल्या गोपिका । श्रीमुख सुंदर देखा सजिरें तें ॥२॥

आल्हाददायक तें मुखकमळ । वैजयंती माळ हृदयावरी ॥३॥

एका जर्नादनी पाहतां रुपडें । आनंदी आनंद जोडे आपेआप ॥४॥

५५७

चंद्रभागे तीरीं समपदीं उभा चैतन्याचा गाभा पाडुरंग ॥१॥

कांसे पीतांबर गळा तुळशीहार । पदक हृदयावर वैजयंती ॥२॥

एकाजनार्दनीं लावण्य साजिरें । रुप ते गोजिरें विटेवरी ॥३॥

५५८

उभा भीमातीईं कट धरुनी करीं । वैकुंठीचा हई मौनरुप ॥१॥

ठेविनिया विटेसम पद दोन्हीं । उभा चक्रपाणी मौनरुपें ॥२॥

वैजयंती माळ किरीट कुंडलें । निढळ शोभलें केशरानें ॥३॥

कांसे पीतांबर दिसे सोनसळा । पदक आणि माळा कौस्तुभ ते ॥४॥

चरणींचा तोडर एका जनार्दन । करीत स्तवन भक्तिभावें ॥५॥

५५९

चंद्रभागा तटीं उभा वाळुवंटीं । वैजंयतीं कंठीं शोभतसें ॥१॥

गोमटें साजिरें सुकुमार ठाण । धरिलें जघन करें दोन्हीं ॥२॥

राहीरखुमाई शोभती वामभागीं । शोभे उटी सर्वांगी चंदनाची ॥३॥

मोर पिच्छ शिरीं शोभती ते वरी । केशर कस्तुरी शोभे भाळी ॥४॥

शंख चक्र गदा पद्म ते शोभती । सावळी हे मुर्ति विटेवरी ॥५॥

शोभती भुषणें चरणीं वाळे वाकीं । जानु जंघा शेखीं शोभताती ॥६॥

एका जनार्दनी वर्णितां ध्यान । मनाचें उन्मन सुखें होय ॥७॥

५६०

भीमरथीचे तीरी । उभा विठ्ठल विटेवरी ॥१॥

रुप सावळें सुंदर । कुंडलें कानीं मकराकार ॥२॥

गळां शोभें वैजयंती । चंद्र सुर्य तेजें लपती ॥३॥

कौस्तुभ हृदयावरी । उटी केशर साजिरी ॥४॥

एका जनार्दनीं निढळ । बरवें देखिलें साजिरें ॥५॥

comments powered by Disqus