रामनाममहिमा - अभंग ७७१ ते ७८०

७७१

व्यासादिका गाती ज्यासी । शुक सांगे परीक्षितीसी ।

श्रीकृष्ण उपदेशी उद्धवासी । नाम सार कलींत ॥१॥

तोचि वेध बैसला मना । ध्यानीं मनीं रामराणा ।

नाहीं दुजी उपासना । नामापरते साधन ॥२॥

वेदशास्त्र पुराणें । नामापरतें नाहीं घेणें ।

एका जनार्दनीं म्हणे । नाम उत्तम चांगलें ॥३॥

७७२

रामनामें तारिलें । पशु पक्षी उद्धरिले ॥१॥

ऐसे रामनाम बोध । घेई कां रें तूं शुद्ध ॥२॥

तारिले तारिले । रामनामें उद्धरिले ॥३॥

शुकादिक योगी झाले । रामनामें तें रंगले ॥४॥

ब्रह्माज्ञानी महा मुनी । रामनाम जपती वाणी ॥५॥

एका जनार्दनीं राम । नाम करी तुं विश्राम ॥६॥

७७३

नामेंचि पावलें पैलपार । शुकादि साचार नामें जगीं ॥१॥

तें नाम सोपें वाचे रामकृष्ण । उच्चिरतीं जाण वैकुंठ जोडे ॥२॥

नामें पावले मोक्षपद गती । नाम हे विश्रांती सर्व जीवां ॥३॥

एका जनार्दनीं नाम हें तारका । वेदाचा विवेक रामनाम ॥४॥

७७४

मागें बहुतां गुणा आलें । रामनाम रसायन चांगलें ॥१॥

बहुतीं सेविलें आदरें । तेणे तरलें भवसागर ॥२॥

शुकें उतरिलें निगुती । दिधलें असे परिक्षिती ॥३॥

सेवितां आरोग्या झाला । एका जनार्दनीं म्हणे भला ॥४॥

७७५

राम आठवितां नुरेचि पैं पाप । ऐसा दाखव मज पा कोणी एक ॥१॥

नाम त्रिभुवनीं वरिष्ठ साचार । म्हणोनि निर्धार सनकदिकीं ॥२॥

एका जनार्दनीं जपतां निर्धारें । भवसिंधु तरे रामनामें ॥३॥

७७६

नामाचा नित्य जया छंद । त्याचा तुटे भवबंध ॥१॥

ऐसा माना रे विश्र्वास । घाला रामनामीं कास ॥२॥

मागील पहा अनुभवें । नामें तारिलें दोषी वैभवें ॥३॥

स्त्रीपुत्रादिक अत्यंज । नामें पावन केलें सहज ॥४॥

यवनादि मोमीन । नामें तरले अधम जन ॥५॥

हाकारुन नाम घोका । सांगे जनार्दन एका ॥६॥

७७७

रामनामीं भाव न धरिती कोणी । नाना मंत्र तंत्र घेती जनीं ।

सकुडी कुंटणी वैकुंठासी नेली । अवचटें राम वदनीं ॥१॥

रामनाम न मानिती जनीं । सैर समाधि हरिकीर्तनीं ॥धृ॥

वारितां नाम प्रल्हाद स्मरे । त्याचे चुकविले नाना घात ।

कोरडिये काष्ठी नर मृग जाला । भक्तां साह्य जगन्नाथ ॥२॥

अभिलाषें नाम अजामेळ स्मरे । तो सोडिला यमकिंकरीं ।

मागील किल्मिष निःशेष जाळिलें । ऐसी नामाची ही थोरी ॥३॥

उफाराटे अक्षरीं रामु नारदमुनी । वाल्मिकासी उपदेशी ।

नष्ट वाटपाडा पुनीत जाला । या महाकवि म्हणविंती त्यासी ॥४॥

रामनाम कीर्तनी कैसें सुख आहे । हें शिवची जाणें साचें ।

दोचि अक्षरी काशी मुक्त केली । तारक ब्रह्मा हें त्यांचें ॥५॥

लाजेच्या संकटीं द्रौपदी नाम स्मरे । देवो वर्षला तिसी अंबरें ।

वैरी याचे शिरीं पाउल आणिला । नामें भक्तकाज सरे ॥६॥

नामाचेनी बळें पाप पुढें पळें । कर्माकर्म तेथें जळे ।

एका जनार्दनीं नाममात्रें । निजीं निजसुखाचे सोहळे ॥७॥

७७८

स्नानाचा परिकळा स्वरवण अडथळा । सकळ मंत्री साचा पाहीं ।

आसनीं शयनीं भोजनीं गमनागमानीं । राम म्हणता दोष नाहीं ॥१॥

श्रीराम जयराम श्रीराम जयराम । जपतां हें दो अक्षरीं नाम ।

संसारातें दळसी कळिकाळा तें कढसी । निरसेल कर्माकर्म ॥धृ॥

योग याग तपें तपताती बापुडें । जन धन शिणताती वेडे ।

निःशंक निर्लज्ज हरिनाम गातां । पायवाट वैकुंठां चढें ॥२॥

गूढ गुह्मा जपसी वाचे श्रीराम । ते नामें जपाचा भावो ।

तेणें नामें भुलला वैकुंठ सांडुनी । कीर्तनीं नाचतो देवो ॥३॥

रामनामें वाचा गर्जती उठी । अमर येती त्याच्याभेटी ।

तीर्थीचे समुदाय अघ्रिरेणु वांछिणी । श्रुति ऐको ठाती गोठी ॥४॥

सकल साधनामांजी वरिष्ठ हें भावें । जपा रामनाम ।

एका जनार्दनीं संतोषला तो । पुरविल निष्काम काम ॥५॥

७७९

रामानाम वदतां वाचे । सुकृत जोडे पैं पुण्याचें ॥१॥

ऐसा नामाचा महिमा । न कळेचि आगमानिगमां ॥२॥

नामें तारिलें पातकी । वंद्य जाहले तिहीं लोकीं ॥३॥

एका जनार्दनीं नाम । सुखा चैतन्य निजधाम ॥४॥

७८०

नाशिवंत सर्व एक नाम साचें । म्हणोनि वदा वाचे श्रीराम ॥१॥

शरीर नासे संपत्ति नासे । नाम न नासे श्रीरामाचें ॥२॥

आकार नसे निराकार नासे । नाम नासे श्रीरामाचें ॥३॥

स्थुळ नासे सुक्ष्म नासे । नाम न नासे श्रीरामांचे ॥४॥

जें न नासे तें नाम वाचे । एक जनार्दनीं साचें जप करीं ॥५॥

comments powered by Disqus