वैकुंठ पंढरी भिंवरेचे तिरीं । प्रत्यक्ष श्रीहरी उभा तेथें ॥१॥

रुप हें सांवळें गोड तें गोजिरें । धणि न पुरे पाहतां जया ॥२॥

कांसे सोनसळा नेसला पिंवळा । वैजयंती माळा गळां शोभे ॥३॥

चोखा म्हणे ऐसें सगुण हें ध्यान । विटे समचरण ठेवियेले ॥४॥

comments powered by Disqus