भाविकांच्या लोभा होऊनी आर्तभूत । उभाचि तिष्‍ठत पंढरीये ॥१॥

काय करुं प्रेमा न कळे या देवा । गुंतोनियां भावा राहे सुखें ॥२॥

वर्ण अभिमान न धरीं कांहीं चाड । भक्ति सुख गोड तयालागीं ॥३॥

चोखा म्हणे ऐसी कनवाळु माउली । कृपेची साउली दीनां करी ॥४॥

comments powered by Disqus