नीचाचे संगती देवो विटाळला । पाणीये प्रक्षाळोनि सोंवळा केला ॥१॥

मुळींच सोंवळा कोठें तो वोवळा । पाहतां पाहाणें डोळा जयापरी ॥२॥

सोंवळ्यांचे ठाईं सोंवळा आहे । वोवळ्या ठाईं वोवळा कां न राहे ॥३॥

चोखा म्हणे देव दोहींच्या वेगळा । तोचि म्यां देखिला दृष्‍टीभरी ॥४॥

comments powered by Disqus