कांहीं तरी अभय न मिळे उत्तर । ऐसे कां निष्‍ठुर झाला तुम्ही ॥१॥

मी तो कळवळोनी मारितसे हाक । तुम्हां पडे धाक कासयाचा ॥२॥

बोलोनी उत्तरें करीं समाधान । येवढेंचि दान मज द्यावें ॥३॥

चोखा म्हणे माझी पुरवावी आस । न करीं उदास माझे माये ॥४॥

comments powered by Disqus