पक्षिणी प्रभातीं चारियासी

पक्षिणी प्रभातीं चारियासी जाये ।
पिलूं वाट पाहे उपवासी ॥१॥

तैसें माझें मन धरी वो तुझी आस ।
चरण रात्रंदिवस चिंतीतसे ॥२॥

तान्हें वत्‍स घरीं बांधलेंसे देवा ।
तया हृदयीं धांवा माउलीचा ॥३॥

नामा ह्मणे देवा तूं माझा सोईरा ।
झणीं मज न अव्हेरा अनाथनाथा ॥४॥

comments powered by Disqus