सोन्यामारुति
पांडुरंग सदाशिव साने Updated: 15 April 2021 07:30 IST

सोन्यामारुति : सोन्यामारुति 74

साने गुरुजी लिखित

सोन्यामारुति 73   सोन्यामारुति 75

कल्याण : शिरसमणि जवळ आहे.

वसंता : कोठून आहे रस्ता ?

चंदन : आम्ही तुम्हांला पहाटे दाखवायला येऊं.

वेदपुरुष : आता तुम्ही जा. झोंपा.

मुलें गेली वसंता व वेदपुरूष झोंपीं गेले.

पहांटे तीं दोन मुलें आलीं तों वसंता व वेदपुरूष उठलेले होते.

वसंता : तुम्ही वेळेवर उठलेत ?

चंदन : आई दळायला उठते. तिनें हांक मारली.

कल्याण : चला, तुम्हांला रस्ता दाखवतों.

वसंता : हा त्या गुराख्याचा झेंडा त्याला द्या.

वेदपुरुष : तुमच्या पायांत नाही का ?

चंदन : नाहीं. पुष्कळांच्या पायांत नाहीं.

कल्याण : पायांत कांटे मोडतात. परंतु आमच्याजवळ कांटकोरणें असतें.

वसंता : इकडून जायचें ना ?

चंदन : होय.

कल्याण : मी पुढें होतों.

वेदपुरुष : सर्वांच्या डोळ्यांसमोर कल्याण हवें.

वसंता : आणि चंदन ?

वेदपुरुष : चंदन झिजेल तर घमघमाट सुटेल.

चंदन : मला काम करायला आवडतें.

वेदपुरुष : तुमच्या गांवांत काम न करणारा कोण आहे ?

चंदन : ते लक्ष्मणराव! ते नेहमीं गादीशीं बसलेले असतात.

वसंता : त्यांना लोक मान देत असतील ?

कल्याण : हो.

. . .