सोन्यामारुति
पांडुरंग सदाशिव साने Updated: 15 April 2021 07:30 IST

सोन्यामारुति : सोन्यामारुति 107

साने गुरुजी लिखित

सोन्यामारुति 106   सोन्यामारुति 108

दुसरा : धीर धर. आल्या प्रसंगाला तोंड दे, चल.

वसंता : चल, वेदपुरुषा, चल. आपणहि त्यांच्याबरोबर जाऊं. हळूच चल.

वेदपुरुष : अदृश्य रुप घे म्हणजे बरें.

पहिला : रडण्याचा कारे आवाज आहे ?

दुसरा : नाहीं. दार लकटूं ? आंतून कडी असेल.

पहिला : मी हांक मारतों. '' आई, ए आई. ''

दुसरा : पावलें वाजलीं.

आई : हळूच या आंत. घ्या दार लावून.

पहिला : आई !

आई : मीं फडक्यांत गुंडाळून ठेवलें आहे. रामाच्या मंदिरांत नेऊन ठेव,

पहिला : आई! काय हें सांगतेस ?

आई : कुळासाठीं केलें पाहिजे.

पहिला : हें कूळ नसून खूळ आहे. तें पाप आणि हें पाप! एका पापासाठीं दुसरें पाप! तुझ्यामुळें हें सारें झालें.

आई : बोलायची ही वेळ नाहीं. तें घे.

ताई : भाऊ !

पहिला
: ताई! मी काय करुं ? घेऊन जातों. देवाच्या स्वाधीन करतों. आईची आई म्हणजे तो! थंडींतहि देव त्याला ऊब पाठवील व वारे त्याला पोटाशीं धरतील. ताई !

. . .