श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ७ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ६ वा   श्लोक ८ वा

 

आच्छिद्य कीर्तिं सुश्लोकां वितत्य ह्यञ्जसा नु कौ ।

तमोऽनया तरिष्यन्तीत्यगात्स्वं पदमीश्वरः ॥७॥

यापरी उदारकीर्ती । थोर केली अवतारख्याती ।

जेणें जड जीव उद्धरती । श्रवणें त्रिजगती पावन होये ॥६४॥

स्वधामा गेलिया चक्रधरु । मागां तरावया संसारु ।

कृष्णकीर्ति सुगम तारुं । ठेवून श्रीधरु स्वयें गेला ॥६५॥

नवल त्या तारुवाची स्थिती । बुडवूं नेणे कल्पांतीं ।

श्रवणें तरले नेणों किती । पुढेंही तरती श्रद्धाळू ॥६६॥

श्रीकृष्णकीर्तीचें तारुं । घालितां आटे भवसागरु ।

तेथें कोरडया पाउलीं उतारु । श्रवणार्थी नरु स्वयें लाहे ॥६७॥

जे कृष्णकीर्ति करिती पठण । त्यांच्या संसारासि पडे शून्य ।

कीर्तिवंत ते अतिपावन । त्यांतें सुरगण वंदिती ॥६८॥

आदरें पढतां श्रीकृष्णकीर्ति । पायां लागती चारी मुक्ति ।

त्यांचेनि पावन त्रिजगती । परमनिर्वृत्ति हरिनामें ॥६९॥

श्रीकृष्णकीर्तिनामाक्षरें । रिघतांचि श्रवणद्वारें ।

भीतरील तम एकसरें । निघे बाहेरें गजबजोनि ॥२७०॥

तंव कृष्णकीर्तिकथागजरीं । तमासि ठावो नुरेचि बाहेरी ।

धाकेंचि निमे सपरिवारीं । कृष्णकीर्तिमाझारीं परमानंदु ॥७१॥

कृष्णकीर्तिप्रतापप्रकाशें । संसार कृष्णमय दिसे ।

कीर्ति कीर्तिमंताऐसें । दे अनायासें निजसुख ॥७२॥

जो देखिलिया देखणें सरे । जो चाखिलिया चाखणें पुरे ।

जो ऐकिलिया ऐकणें वोसरे । जो चिंतितां नुरे चित्तवृत्ति ॥७३॥

ज्यासि झालिया भेटी । भेटीसी न पडे तुटी ।

ज्यासि बोलतां गोठी । पडे मिठी परमार्थीं ॥७४॥

ज्यासि दिधलिया खेंव । खेंवाची पुरे हांव ।

ज्याचें घेतांचि नांव । नासे सर्व महाभय ॥७५॥

तो सत्यसंकल्प ईश्वरु । स्वलीला सर्वेश्वरु ।

स्वपदासि शार्ङगधरु । अतिसत्वरु निघाला ॥७६॥;

 

. . .