श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक १८ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक १७ वा   श्लोक १९ वा

स्मायावलोकलवदर्शितभावहारि । भ्रूमण्डलप्रहितसौरतमन्त्रशौण्डैः ।

पत्न्यस्तु षोडशसहस्रमनङ्गबाणैः । यस्येन्द्रियं विमथितुं करणैर्न विभ्व्यः ॥१८॥

मी निधडा निजबोधें संपूर्ण । म्हणशी देखों न शके कवण ।

ये अर्थींचें उपलक्षण । ऐक ते खूण स्वामिया ॥१२॥

सोळा सहस्त्र पत्‍न्या घरीं । आणि गोकुळींच्या परनारी ।

कुब्जादि मथुरेमाझारीं । कर्णकुमारी भोगिल्या ॥१३॥

मुंजी नव्हतां आधीं । भोगिली त्वां गोंवळी पेंधी ।

धरोनियां सांदीबिदीं । नदोनदीं असंख्य ॥१४॥

अविधी भोगितां नारी । बोध न मैळेचि श्रीहरी ।

अंगें रिघालासी क्षीरसागरीं । अर्जुना करीं धरोनी ॥१५॥

शेषशायी नारायणा । उत्कंठा तुझिया दर्शना ।

तेणें उपावो केला जाणा । हरूनि ब्राह्मणाचीं बाळें ॥१६॥

जेवीं आपुलें स्वरूप आपण । पहावया कीजे दर्पण ।

तेवीं पहावया कृष्णार्जुन । स्वयें नारायण अपत्यें आणी ॥१७॥

'तूं अवतार नर-नारायण । तुझें घ्यावया दरुषण ।

ब्राह्मण‍अपत्यें जाण । म्यां आपण आणिलीं' ॥१८॥

ऐसे नारायणाचे बोल । सप्रेम अतिसखोल ।

आम्हीं ऐकिले गा सकळ । तुझा बोध अकळ श्रीकृष्णा ॥१९॥

तीं ब्राह्मणाचीं अपत्यें । जीं बहु काळ जाहलीं होतीं मृतें ।

तुवां आणोनि दिधिलीं श्रीअनंतें । तीं देखलीं समस्तें चरितें आम्हीं ॥२२०॥

तुझी नारायणासी आस्था । तेथ आमुची कवण कथा ।

पार न कळे जी अच्युता । गुणातीता श्रीकृष्णा ॥२१॥

मागां अवतार जाहले । परी ऐसें चरित्र नाहीं केलें ।

विधिवेदां लाजविलें । व्यभिचारियां दिधलें निजपद ॥२२॥

जें म्यां भोगिलें स्त्रियांसी । तें तूं उदासीनत्वें म्हणसी ।

तेणें बाध न पवे बोधासी । हृषीकेशी तें न घडे ॥२३॥

हावभावविलासेंसीं । अंगें दाविती चपळतेसी ।

तुज लक्षोनि पुरुषोत्तमासी । कामबाणासी योजिती ॥२४॥

वाऊनि भ्रमंडलाचे वेढे । व्यंकट कटाक्षें बाण गाढे ।

सुरतमंत्रीं रोकडे । केले धडफुडे सतेज ॥२५॥

ज्या बाणांचे घायीं । इंद्र खोंचला सहस्त्रां ठायीं ।

शिव लोळविला पाहीं । मोहिनीव्यामोहीं महाबाणें ॥२६॥

ज्या बाणाचा पिसारा । लागतांचि पैं भेदरा ।

तापसीं घेतला परा । सोडोनि घरदारा पळाले ॥२७॥

ऐसें सोळा सहस्त्र बाण । अखंड तुजचिवरी संधान ।

करितां न मैळे बोधु जाण । अतिविंदान हें तुझें ॥२८॥

घरींच्या स्त्रिया सहस्त्र सोळा । गोकुलादि मथुरेच्या अबळा ।

तुज विषयी करावया गोपाळा । नव्हती सकळा समर्था ॥२९॥

त्यांचेनि तुज न करवे विषयी । परी त्या त्वां केल्या निर्विषयी ।

ऐसा तूं त्रैलोक्याचे ठायीं । स्वामी पाहीं श्रीकृष्णा ॥२३०॥

ऐशी तुझी कीर्ति ऐकतां । अथवा चरणतीर्थ घेतां ।

याचि दोंही तीर्थांची समर्थता । पवित्रता जगासी ॥३१॥

. . .