श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ४५ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ४४ वा   श्लोक ४६ वा

शय्यासनाटनस्थान स्नानक्रीडाशनादिषु ।

कथं त्वां प्रियमात्मानं वयं भक्तास्त्यजेम हि ॥४५॥

तूं तंव आमुचा स्वामी होसी । मज अर्धांसनीं बैसविसी ।

मजवेगळें हृषीकेशी । निजगुजासी तुज नाहीं ॥५५॥

अचाट कार्य पडे थोर । तेव्हां मज पुससी विचार ।

मी सांगें जो जो मंत्र । तो साचार मानिसी ॥५६॥

जेव्हां भोजन करूं रिघसी । माझें ताट ताटेंसीं मांडिसी ।

जेवितां नाना विनोद करिसी । निजशेष देसी मजलागीं ॥५७॥

ब्रह्मादिकां न लभे पंक्ती । तो मी जेवीं तुझिया पांतीं ।

शेषविभागी जी श्रीपती । केलें निश्चितीं त्वां मज ॥५८॥

मातें धरोनियां हातीं । एकला बैससी एकांतीं ।

ब्रह्मादिकांची विनंती । तुजप्रती मी सांगें ॥५९॥

कळों नेदितां कोणासी । तुवां केलें रासक्रीडेसी ।

तें गुह्य सांगोनि मजपाशी । गोकुळासी धाडिलें ॥३६०॥

सेजेचे उठवूनि भीमकीसी । मज आपणाजवळ निजविशी ।

ते निद्रेचिया सुखासी । समाधि कायसी बापुडी ॥६१॥

ऐशिया तुझे संगतीं । रात्री भोगिल्या नेणों कितीं ।

त्या मज सांडोनि श्रीपती । जाणें निश्चितीं करितोसी ॥६२॥

वेळु न गमे चक्रपाणी । मज बोलवूं धाडिसी रुक्मिणी ।

सारीपाटु आम्हीं दोघीं जणीं । एकासनीं खेळिजे ॥६३॥

जेव्हां व्याहाळिये निघसी । मज आपुले रथीं बैसविशी ।

दोघां गमन एके रथेंसीं । आजि उबलासी सांघाता ॥६४॥

जळक्रीडा करितां जळीं । करितां गोपिकांसी रांडोळी ।

तेव्हांही मी तुजजवळी । स्नानकाळीं सर्वदा ॥६५॥

ऐसें सांगों मी किती । तुजगेवळा श्रीपती ।

नाहीं झालों अहोरातीं । केवीं म्यां अंतीं सांडावें ॥६६॥

तूं स्वामी सखा सर्वात्मा । जीवाचा जीव पुरुषोत्तमा ।

तुझा वियोगु मेघश्यामा । केवीं आम्हां साहवेल ॥६७॥

आमुचा जीवु आणि प्राण । ते तुझे गा श्रीचरण ।

ते वियोगदुःख साहावया जाण । समर्थपण मज नाहीं ॥६८॥

आमुचा हाचि लाभु अव्यंग । जे तुझिया पायांचा संयोग ।

त्यांचा न साहवे वियोग । देहभंग झालिया ॥६९॥

देह राहेल तरी राहो । अथवा जाईल तरी जावो ।

तुझ्या चरणांचा वियोग पहा हो । न शके साहों सर्वथा ॥३७०॥

थोर दुस्तर तुझी माया । ब्रह्मादिकां न ये आया ।

मज सुगम जाली तरावया । यादवराया निजशेषें ॥७१॥

. . .