श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ८ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ७ वा   श्लोक ९ वा

योषिद्धिरण्याभरणाम्बरादि द्रव्येषु मायारचितेषु मूढः ।

प्रलोभितात्मा ह्युपभोगबुद्ध्या पतङ्गवन्नश्यति नष्टदृष्टिः ॥८॥

पहा पां कांता आणि सोनें । वस्त्रें आभरणें रत्‍ने ।

मायेनें रचिलीं पडणें । पतनाकारणें जनांच्या ॥७८॥

एकली योषिता नरकीं घाली । सुवर्णलोभे नरकु बळी ।

रत्‍नें भूषणें तत्काळीं । नरकमेळीं घालिती ॥७९॥

ते अवघेचि अनर्थकारी । मीनले योषिताशरीरीं ।

ते देखतांचि पुरंध्री । जनांसी उरी मग कैंचेनि ॥८०॥

अंगीं वेताळसंचारा । त्यावरी पाजिलिया मदिरा ।

मग डुल्लत नाचतां त्या नरा । वोढावारा पैं नाहीं ॥८१॥

कां भांडाचे तोंडीं भंडपुराण । त्यावरी आला शिमग्याचा सण ।

मग करितां वाग्विटंबन । आवरी कोण तयासी ॥८२॥

हो कां मोहक मदिरा सर्वांसी । त्यांतु घातलें उन्मादद्रव्यासी ।

सेवन करितां त्या रसासी । पारु भ्रमासी पैं नाहीं ॥८३॥

तैसें सोलीव मोहाचें रूप । तें जाण योषितास्वरूप ।

त्याहीवरी खटाटोप । वस्त्रें पडप भूषणें ॥८४॥

काजळ कुंकूं अलंकार । लेऊनि विचित्र पाटांबर ।

वनिता शोभित सुंदर । मायेचे विकार विकारले ॥८५॥

माया अजितेंद्रिया बाधी । दासांसंमुख नव्हे त्रिशुद्धी ।

ज्याची अतिप्रीति गोविंदीं । त्यासी कृपानिधि रक्षिता ॥८६॥

कैसा रीतीं रक्षी भक्त । मूळीं आत्मा आत्मी नाहीं तेथ ।

स्त्रीरूपें भासे भगवंत । भक्त रक्षित निजबोधें ॥८७॥

वनिता देखोनि गोमटी । विवेकाची होय नष्ट दृष्टी ।

प्रलोभें उपभोगा देती मिठी । ते दुःखकोटी भोगिती ॥८८॥

देखोनि दीपरूपीं झगमगी । उपभोगबुद्धि पतंगी ।

उडी घालितां वेगीं । जळोनि आगीं नासती ॥८९॥

एवं योषितारूपें माया । उपभोग भुलवी प्राणियां ।

जे विमुख हरीच्या पायां । त्यांसीच माया भुलवितु ॥९०॥

मधुकरीचेनि विंदाणें । मधुकर म्यां गुरु करणें ।

दुःख नेदितां कार्य साधणें । तींहि लक्षणें परिस पां ॥९१॥

. . .