श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ४० वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ३९ वा   श्लोक ४१ वा

अमानित्वं अदम्भित्वं कृतस्यापरिकीर्तनम् ।

अपि दीपावलोकं मे नोपयुञ्ज्यान्निवेदितम् ॥४०॥

अपार वेंचूनि नाना अर्थ । प्रासादप्रतिष्ठा म्यां केली येथ ।

मी एक देवाचा मोठा भक्त । न धरी पोटांत अभिमान ॥२॥

शुद्ध भावो नाहीं चित्तीं । खटाटोपें अहाच भक्ती ।

ऐशी जे दांभिक स्थिती । भक्त नातळती भाविक ॥३॥

भक्तें न धरावा अभिमान । नापेक्षावा मानसन्मान ।

न करावें दांभिक भजन । अभिलाष जाण न धरावा ॥४॥

अनुभव जाला तो आपण । कां देवालयीं वेंचिलें धन ।

अथवा जें दिधलें दान । तें वाच्य जाण न करावें ॥५॥

यजमान जैं केलें बोले । तैं जें केलें तें निर्वीर्य जालें ।

प्राणेंवीण प्रेत उरलें । तैसे झाले ते धर्म ॥६॥

कृषीवळू पेरूनियां धान्य । सवेंचि आच्छादी आपण ।

तैं पीक लगडूनि ये जाण । तैसें सफळ दान न बोलतां ॥७॥

देवासी समर्पिलें आपण । कां आणिकीं केलें निवेदन ।

तें घेऊं नये आपण । देवलपण तो दोषू ॥८॥

देवाचा प्रसाद घेतां । लोभें न घ्यावा सर्वथा ।

आधीं वांटावा समस्ता । अल्पमात्रतां स्वयें घ्यावा ॥९॥

दीपु समर्पिला श्रीहरि । तेणें न वर्तावें गृहव्यापारीं ।

हें बोलिलें आगमशास्त्री । स्मृतिकारीं सज्ञानीं ॥१३१०॥

हे तंव अवघी साधारण बाह्य पूजा । परी दृढविश्वासें भावो माझा ।

ते भक्ति आवडे अधोक्षजा । भाविकांची पूजा भावार्थें ॥११॥

ऐक पां भक्तीचा ईत्यर्थु । जेणें भजनें म्हणिजे भक्तु ।

तरी जें जें उत्तम या लोकांतु । आवडता पदार्थु मज अर्पी ॥१२॥

. . .