श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ४७ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ४६ वा   श्लोक ४८ वा

इष्टापूर्तेन मामेवं यो यजेत समाहितः ।

लभते मयि सद्‍भक्तिं मत्स्मृतिः साधुसेवया ॥४७॥

करितां नाना योगयाग । वापी कूप वन तडाग ।

श्रौतस्मार्त कर्में चांग । मदर्पणें साङ्ग जिंहीं केलीं ॥५॥

श्रौत अग्निहोत्र सोमयाग । स्मार्त वापी कूप तडाग ।

मज नार्पितां दोन्ही व्यंग सत्कर्म साङ्ग मदर्पणें ॥६॥

कर्म करितां मदर्पण । अवचटें फळ वांच्छी मन ।

इतुकियासाठी भक्तासी विघ्न । सर्वथा मी जाण येवों नेदीं ॥७॥

सकाम कर्मकर्त्यासी । जे प्राप्ति नव्हे अतिप्रयासीं ।

त्या उत्तमलोकगतिभोगांसी । मद्‍भक्तांसी मी देता ॥८॥

पोटांतूनि माझा भक्तू । दिव्य भोगांसी विरक्तू ।

ते भोग भोगितां मातें स्मरतू । भोगासक्तू तो नव्हे ॥९॥

साधु देवालया जातां । पर्जन्यें पीडिला धारावर्तां ।

वेश्यागृहासी नेणतां । आला अवचितां वोसरिया ॥१५१०॥

तो बसोनि वेश्येसी नातळे । तेवीं भक्त दिव्य भोगांसी कांटाळे ।

ठकलों म्हणे अनुतापबळें । पिटूनि कपाळें हरि स्मरे ॥११॥

ऐसिया अनुतापस्थितीं । तत्काळ भोग क्षया जाती ।

तो जन्म पावे महामती । माझी भक्ती जिये गृहीं ॥१२॥

त्यासी पूर्वसंस्कारस्थितीं । सकळ विषयांची विरक्ती ।

उपजतचि लागे भक्तिपंथीं । भक्त आवडती जीवेंप्राणें ॥१३॥

तो मुक्तीतें हाणोनि लातें । निजसर्वस्वें भजे मातें ।

यापरी मी निजभक्तातें । नेदीं विघ्नातें आतळूं ॥१४॥

यापरी ज्यांस विषयविरक्ती । तेही इष्टापूर्त जैं करिती ।

योग याग त्याग जैं साधिती । माझी भक्ती तैं उपजे ॥१५॥

समाहित करोनि मन । श्रौतस्मार्तकर्मानुष्ठान ।

योग याग त्याग साधन । निष्ठेनें जाण जैं करिती ॥१६॥

तेणें शोधित होय चितवृत्ती । झालिया चित्तशुद्धीची प्राप्ती ।

तैं उपजे माझी सद्‍भक्ती । जाण निश्चितीं उद्धवा ॥१७॥

इतुकी न करितां आटाटी । माझे सद्‍भक्तीची होय भेटी ।

हें अतिगुह्य आहे माझे पोटीं । ते तुज मी गोठी सांगेन ॥१८॥

सांडोनि सकळ साधन । जो करी साधुभजन ।

तेव्हांचि त्याचे शुद्ध मन । सत्य जाण उद्धवा ॥१९॥

म्हणसी साधु तो कैसा कोण । मागां सांगीतलें लक्षण ।

बहु बोलावया नाहीं कारण । साधु तो जाण सद्‍गुरु ॥१५२०॥

त्या सद्‍गुरूचें भजन । जो भावार्थें करी आपण ।

सर्व शुद्धीचें कारण । सद्‍गुरु जाण सर्वांशी ॥२१॥

ज्याचे मुखींचें वचन । ब्रह्मसाक्षात्कारा पाववी जाण ।

त्याचे सेवितां श्रीचरण । शुद्धि कोणीकोणा होईना ॥२०॥

गुरुनाम घेतां मुखें । कळिकाळ पाहूं न शके ।

त्याची सेवा करितां हरिखें । पायां मोक्षसुखें लागती ॥२३॥

ज्यासी सद्‍गुरूची आवडी चित्तीं । ज्याची सद्‍गुरुभजनीं अतिप्रीती ।

त्यासी भाळली माझी सद्‍भक्ती । पाठीं लागे निश्चितीं वरावया ॥२४॥

जो गुरुभजनीं भावार्थी । जगामाजीं तोचि स्वार्थी ।

त्यापाशीं माझी सद्‍भक्ती । असे तिष्ठती आंखिली ॥२५॥

सद्‍भक्ति बापुडी कायसी । अंगें मीही अहर्निशीं ।

तिष्ठतसें स्वानंदेंसीं । गुरुप्रेमासी भूललों ॥२६॥

मज माझ्या भक्तांची थोडी गोडी । परी गुरु भक्तांची अतिआवडी ।

सत्संगेंवीण रोकडी । सद्‍भक्ति चोखडी न पविजे ॥२७॥

. . .