श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक १२ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ११ वा   श्लोक १३ वा

ता नाविदन् मय्यनुषङ्गबद्ध धियः स्वमात्मानमदस्तथेदम् ।

यथा समाधौ मुनयोऽब्धितोये नद्यः प्रविष्टा इव नामरूपे ॥१२॥

मज गोकुळीं असतां । माझे ठायीं आसक्तचित्ता ।

हे अवघी समूळ कथा । तुज म्यां तत्त्वतां सांगीतली ॥७४॥

ऐसियांसी म्यां अतिनिचाडतां । कृतघ्नाचे परी सांडूनि जातां ।

माझ्या वियोगकाळींची व्यथा । पाषाण पाहतां उतटती ॥७५॥

यापरी मजवेगळ्या असतां । मागें माझी कथा वार्ता ।

सदा माझें स्मरण करितां । मदाकारता पावल्या ॥७६॥

करितां दळणकांडण । माझे दीर्घस्वरें गाती गुण ।

कीं आदरिल्या दधिमंथन । माझें चरित्रगायन त्या करिती ॥७७॥

करितां सडासंमार्जन । गोपिकांसी माझें ध्यान ।

माझेनि स्मरणें जाण । परिये देणें बालकां ॥७८॥

गायीचें दोहन करितां । माझे स्मरणीं आसक्तता ।

एवं कर्मीं वर्तता । माझ्या विसराची वार्ता विसरल्या ॥७९॥

करितां गमनागमन । अखंड माझ्या ठायीं मन ।

आसन भोजन प्राशन । करितां मद्ध्यान तयांसी ॥१८०॥

एवं मज गेलियापाठीं । ऐसी माझी आवडी मोठी ।

अखंड माझ्या ठायीं दृष्टीं । माझ्याचि गोष्टी सर्वदा ॥८१॥

ऐसी अनन्य ठायींच्या ठायीं । गोपिकांसी माझी प्रीती पाहीं ।

त्या वर्ततांही देहगेहीं । माझ्या ठायीं विनटल्या ॥८२॥

यापरी बुद्धी मदाकार । म्हणोनि विसरल्या घरदार ।

विसरल्या पुत्रभ्रतार । निजव्यापार विसरल्या ॥८३॥

विसरल्या विषयसुख । विसरल्या द्वंद्वदुःख ।

विसरल्या तहानभूक । माझेनि एक निदिध्यासें ॥८४॥

जेणें देहें पतिपुत्रांतें । आप्त मानिलें होतें चित्तें ।

तें चित्त रातलें मातें । त्या देहातें विसरोनी ॥८५॥

विसरल्या इहलोक परलोक । विसरल्या कार्यकारण निःशेख ।

विसरल्या नामरूप देख । माझें ध्यानसुख भोगितां ॥८६॥

निरसोनि तत्त्वांचे विकार । समाधि पावे मुनीश्वर ।

तो विसरे जेवीं संसार । तेवीं मदाकार गोपिका ॥८७॥

जेवीं कां नाना सरिता । आलिया सिंधूतें ठाकितां ।

तेथें पावोनि समरसता । नामरूपता विसरल्या ॥८८॥

तेवीं गोपिका अनन्यप्रीतीं । माझी लाहोनियां प्राप्ती ।

नामरूपाची व्युत्पत्ती । विसरल्या स्फूर्ती स्फुरेना ॥८९॥

सच्चिदानंदस्वरूपप्रभावो । नेणतां माझा निजस्वभावो ।

गोपिकांचा अनन्यभावो । परब्रह्म पहा वो पावल्या ॥१९०॥

. . .