श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ४४ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ४३ वा   श्लोक ४५ वा

समुद्धरन्ति ये विप्रं सीदन्तं मत्परायणम् ।

तानुद्धरिष्ये नचिरादापद्‍भयो नौरिवार्णवात् ॥४४॥

आधींच पूज्य ब्राह्मण । त्याहीवरी माझा भक्त जाण ।

माझे निजभजनें अतिसंपन्न । मद्‍भावें पूर्ण परिपक्व ॥३४॥

मागणें नाहीं सर्वथां । हा नेम माझिया निजभक्ता ।

त्यासी पीडिजे क्षुधादि व्याथा । ते निवारिता जो होय ॥३५॥

देऊनि अन्न जीवन । वस्त्र आदिकरूनि लवण ।

ऐसें वेंचूनियां निजधन । भक्तसंरक्षण जो करी ॥३६॥

नाहीं देणें निर्भर्त्सितां । देऊनि आभार न ठेवी माथां ।

सन्मानें अतिनम्रता । जो मद्‍भक्तां संरक्षी ॥३७॥

जेवीं पोटांतले कळवळेंसी । माता गोड तें दे बाळकासी ।

तेवीं सांडोनि निजस्वार्थासी । माझ्या भक्तांसी जो रक्षी ॥३८॥

तैं मागें सांडूनि निजभक्ता । त्यासी मी वाहीं आपुले माथां ।

मग वैकुंठाही वरुता । त्याहीपरता पाववीं ॥३९॥

ज्यासी म्यां वाहिलें निजमाथां । त्यासी कोण्या अर्थाची दुर्लभता ।

जो संरक्षी माझ्या निजभक्तां । त्यासी उद्धरिता मी उद्धवा ॥४४०॥

माझे भक्तांचीं सांकडीं । जो कोणी निजांगें दवडी ।

त्यासी भवार्णवपरथडी । तत्काळ रोकडी मी पाववीं ॥४१॥

जेवीं कां जळसागरीं । नाव धनवंतातें तारी ।

तेवीं भक्तरक्षका संसारीं । मी उद्धरीं उद्धवा ॥४२॥

यापरी धनवंत जन । जो करी भक्तसंरक्षण ।

देवकीवसुदेवांची आण । त्याचें उद्धरण मी करीं ॥४३॥

सर्वांचे आपत्तीचें निवारण । राजेनि करावें आपण ।

त्या राजधर्माचें लक्षण । स्वयें श्रीकृष्ण सांगत ॥४४॥

. . .