श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ३१ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ३० वा   श्लोक ३२ वा

स्वप्रोपमममुं लोकमसन्त श्रवणप्रियम् ।

आशिषो हृदि सङ्कल्प्य त्यजन्त्यर्थान्यथावणिक् ॥३१॥

स्वप्नीं दिसे सवेंचि नासे । तेवीं विकल्पेनि जग भासे ।

येथ सकाम कामनपिसें । स्वर्ग विश्वासें मानिती सत्य ॥१६॥

मुळींच मिथ्या मृगजळ । त्यामाजीं शीतळ जळ ।

थाया घेऊनि मागे बाळ । तैसे सकाम केवळ स्वर्गालागीं ॥१७॥

`पिंपळावरून मार्ग आहे' । ऐकोनि रुखावरी वेंघों जाये ।

तो जेवीं भ्रमें गुंतोनि राहे । तेवीं स्वर्गश्रवणें होये सकाम ॥१८॥

स्वधर्ममार्गीं चालावया नर । वेदु स्वर्ग बोले अवांतर ।

ते फांटां भरले अपार । स्वर्गतत्पर सकाम ॥१९॥

वाट पिंपळावरी ऐकोनी । शहाणा चाले मार्ग लक्षोनी ।

अश्वत्थ सांडी डावलोनी । तो पावे स्वस्थानीं संतोषें ॥३२०॥

तेवीं स्वधर्माच्या अनुष्ठानीं । जो सांडी स्वर्गफळें उपेक्षूनी ।

तो चित्तशुद्धीतें पावोनी । ब्रह्मसमाधानीं स्वयें पावे ॥२१॥

या सांडूनि स्वधर्ममार्गासी । श्रवणप्रिय स्वर्गसुखासी ।

सकाम भुलले त्यासी । जेवीं घंटानादासी मृग लोधे ॥२२॥

तेवीं जन्मोनि कर्मभूमीसी । वेंचूनि धनधान्यसमृद्धीसी ।

थित्या नाडले नरदेहासी । स्वर्गसुखासी भाळोनी ॥२३॥

जैसा कोणी एक वाणी । जुनी नाव आश्रयोनी ।

द्वीपांतरींचा लाभ ऐकोनी । न विचारितां मनीं समुद्रीं रिघे ॥२४॥

उन्मत्त कर्णधाराचे संगतीं । फुटकी नाव धरोनि हातीं ।

घेऊनियां सकळ संपत्ते । रिघे कुमती महार्णवीं ॥२५॥

तो जेवीं समुद्रीं बुडे । तैसेंचि सकामांसी घडे ।

स्वर्ग वांछितां बापुडे । बुडाले रोकडे भवार्णवीं ॥२६॥

वांछितां स्वर्गसुखफळ । बुडालें स्वधर्मवित्त सकळ ।

बुडालें चित्तशुद्धीचें मूळ । बुडालें मुद्दल नरदेह ॥२७॥

एव्हडें हानीचें कारण । देवो सांगत आहे आपण ।

सकामतेसी मूळ गुण । तेंही लक्षण स्वयें सांगे ॥२८॥

. . .