श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक १४ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक १३ वा   श्लोक १५ वा

स चाहेदमिदं कष्टं वृथाऽऽत्मा मेऽनुतापितः ।

न धर्माय न कामाय यस्यार्थायास ईदृशः ॥१४॥

हात चुरुनि म्हणे कटकटा । ब्राह्मणदेहो मोक्षाचा वांटा ।

तो लाहोनि मी अतिकरंटा । धनलोभचेष्टा नाडलों ॥६५॥

जेणें देहें लाभे मोक्षसुख । त्या देहासी म्यां दीधलें दुःख ।

धनलोभी मी परम मूर्ख । मजऐसा आणिक असेना ॥६६॥

न वेंचितां धर्मकामासी । अर्थ जोडिला सायासीं ।

त्या अर्थाची दशा ऐसी । अतिदुःखेंसीं मज फळला ॥६७॥

बाप धनलोभाचें कवतिक । नाहीं इहलोक ना परलोक ।

थितें अंतरलें मोक्षसुख । भोगवी नरक अनिवार ॥६८॥

देखें ज्या नरकाचे ठायीं । आकल्प बुडतां ठावो नाहीं ।

धनलोभ घाली तैसें ठायीं । तें म्यां नरदेहीं जोडिलें ॥६९॥

तो जन्मला ब्राह्मणदेहीं । तो पूज्य होय लोकीं तिहीं ।

मोक्ष लागे त्याच्या पायीं । म्यां अभाग्यें तोही नाशिला ॥१७०॥

लोभें जें धन संचिलें । तें निःशेष नासोनि गेलें ।

परी मजलागीं अतिदुःखी केलें । बांधोनि दीधलें महानरका ॥७१॥

उत्तम देहो झाला प्राप्त । तो धनलोभें केला व्यर्थ ।

आयुष्य गेलें हातोहात । अतिसंतप्त अनुतापें ॥७२॥

धनलोभींचे अचाट । वृथा गेले माझे कष्ट ।

वैराग्य उपजलें उद्भट । अतिचोखट सविवेक ॥७३॥

धनलोभी जो कां नर । तो सकळ दुःखांचें भांडार ।

धनबद्धक तो पामर । स्वमुखें साचार निंदीत ॥७४॥

. . .