श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ३५ व ३६ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ३४ वा   श्लोक ३७ वा

अन्न च भैक्ष्यसंपन्नं भुञ्जानस्य सरित्तटे ॥३५॥

मूत्रयन्ति च पापिष्ठाः ष्ठीवन्त्यस्य च मूर्धनि ।

यतवाचं वाचयन्ति ताडयन्ति न वक्ति चेत् ॥३६॥

भिक्षा मागोनि संपूर्ण । शास्त्रविभागें विभागून ।

सरितातटीं करितां भोजन । तें देखोनि दुर्जन तेचि आले ॥३२॥

अरे हा संन्यासी नव्हे साचा । कदर्यु आमुचे गांवींचा ।

होय नव्हे न बोले वाचा । हा ठकपणाचा उपावो ॥३३॥

यासी बोलविल्याविण राहे । तो याचाचि दासीपुत्र होये ।

ऐशी शपथ करुनि पाहें । आले समुदायें तयापाशीं ॥३४॥

एक म्हणे याचें मान । उडवीन मी न लागतां क्षण ।

हा जेणें करी शंखस्फुरण । तो उपावो जाण मी जाणें ॥३५॥

तो महापापी अतिदुर्मती । जेवितां त्याचे मस्तकीं मुती ।

तरी क्रोध न ये त्याचे चित्तीं । निजात्मस्थितीं निवाला ॥३६॥

जरी अंतरीं क्रोध आला । तरी तो अशांतचि झाला ।

बाहेरी न बोलेचि बोला । लोकलाजे भ्याला पोटास्थे ॥३७॥

तैसा नव्हे हा संन्यासी । धोऊनि सांडिलें निजलाजेसी ।

निजशांतीची दशा कैशी । क्रोध मानसीं वोळेना ॥३८॥

आंत एक बाह्य एक । या नांव मुख्य दांभिक ।

तैसा संन्यासी नव्हे देख । सबाह्य चोख निजशांति ॥३९॥

तंव ते दुर्जन म्हणती । अरे हा न बोले निश्चितीं ।

संमुख मुखावरी थुंकिती । अति निंदिती नोकूनी ॥५४०॥

एक हाणिती लाता । एक टोले देती माथां ।

एक म्हणती न बोलतां । यासी सर्वथा न सोडा ॥४१॥

. . .