श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ५ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ४ था   श्लोक ६ वा

त्यक्‍त्वाऽऽत्मानं व्रजन्तीं तां, नग्न उन्मत्तवन्नृपः ।

विलपन्नन्वगाज्जाये, घोरे तिष्ठेति विक्लवः ॥५॥

पृथ्वीपरिपालनीं वरिष्ठ । स्वधर्मी धार्मिक श्रेष्ठ ।

शत्रुदमनीं अतिसुभट । प्रतापें उद्भट महावीर ॥७४॥

जाणे वेदशास्त्रविवेक । ज्यासी वंदिती सकळ लोक ।

तोही वेश्येचा केवळ रंक । झाला देख निजांगें ॥७५॥

सुरां असुरां न खालवी मान । जो अल्पही न साहे अपमान ।

तो वेश्येलागीं झाला दीन । निजसन्मान विसरोनी ॥७६॥

उर्वशी जातां देखोनि दिठीं । नग्न उन्मत्त उठाउठीं ।

रडत पडत लागे पाठीं । स्फुंदतां पोटीं श्वास न रिघे ॥७७॥

डोळेभरी पाहूं दे दिठीं । सांगेन जीवींच्या गुह्य गोष्टी ।

प्राण रिघों पाहे उठाउठी । क्षणभर भेटी न देतां ॥७८॥

आपुल्या पूर्वजांची आण । कदा नुल्लंघीं तुझें वचन ।

सत्य मानीं माझें प्रमाण । तुज काय कारण रुसावया ॥७९॥

तुज चालतां लवलाहीं । झणीं खडे रुततील पायीं ।

तुज जाणें कोणे ठायीं । तरी सवें मीही येईन ॥८०॥

जाऊं नको उभी राहें । परतोनी मजकडे पाहें ।

म्हणोनि धरुं धांवे पाये । तंव ते जाये उपेक्षुनी ॥८१॥

ज्यासी राजे मुकुटमणी । सदा येती लोटांगणीं ।

तो लागे वेश्येचे चरणीं । बाप करणी कामाची ॥८२॥

तुझी मज अति कळवळ । तुजलागीं मन माझें कोमळ ।

तूं कठिण झालीस केवळ । कोप प्रबळ कां धरिला ॥८३॥

यापरी रायाचें चित्त । विरहातुर शोकाकुलित ।

अतिशयें ग्लानियुक्त । ते ग्लानि सांगत श्रीकृष्ण ॥८४॥

. . .