श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ८ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ७ वा   श्लोक ९ वा

नाहं वेदाभिनिर्मुक्तः, सूर्योवाऽभ्युदितोऽमुया ।

मुषितो वर्षपूगानां, बताहानि गतान्युत ॥८॥

नरदेहाचा आयुष्यक्षण । न मिळे देतां कोटी सुवर्ण ।

तें म्यां नाशिलें संपूर्ण । आपणया आपण नाडिलें ॥१९॥

साधूंचिया निजस्वार्था । साधूनि द्यावया उगवे सविता ।

निमेषोन्मेषें परमार्था । साधक तत्त्वतां साधिती ॥१२०॥

तोचि सविता सकामासी । आयुष्य हरी अहर्निशीं ।

हें न कळे ज्याचें त्यासी । नरकपातासी निजमूळ ॥२१॥

पुढिलांची गोठी ते कायसी । मीच नाडलों उर्वशीपासीं ।

र्‍हास झाला आयुष्यासी । हे हानि कोणासी सांगावी ॥२२॥

जनांचिया हितासी वहिला । सूर्यो अनुदिनीं उगवला ।

तें मी नेणेंचि दादुला । उर्वशीकामें भुलला उन्मत्त ॥२३॥

सूर्याचा उदयो अस्तमान । वर्षेंही लोटल्या नाहीं ज्ञान ।

करितां उर्वशी-अधरपान । तेणें मदें संपूर्ण मातलों ॥२४॥

मद्यमदु उतरे दिनांतीं । धनमदु जाय निधनस्थितीं ।

तारुण्यमदु जाय क्षीणशक्ती । स्त्रीमदप्राप्ती कदा नुतरे ॥२५॥

नरदेहाची आयुष्यकथा । पुढती दुर्लभ न लभे हाता ।

जळो हे उर्वशी देवकांता । इणेंचि तत्त्वत्तां नागविलों ॥२६॥

मी निर्भय रक्षिता सर्वांसी । त्या मज नागविलें उर्वशीं ।

हे लाज सांगों कोणापाशीं । उकसाबुकसीं स्फुंदत ॥२७॥

माझ्या निजहिताचा चोरु । हे उर्वशी जीवें मारुं ।

सवेंचि उपजला विचारु । येथ मीचि पामरु अविवेकी ॥२८॥

मग म्हणे कटकटा । सृष्टीमाजीं मी करंटा ।

आयुष्य नाशिलें कामचेष्टा । अपाव मोठा मज झाला ॥२९॥

मग आक्रंदे अतिगर्जोनी । कामें नागविलों आयुष्य हरोनी ।

यहीहोनि अधिक हानी । पाहतां ये जनीं असेना ॥१३०॥

. . .