श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक १० वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ९ वा   श्लोक ११ वा

सपरिच्छदमात्मानं, हित्वा तृणमिवेश्वरम् ।

यान्तीं स्त्रियं चान्वगमं, नग्न उन्मत्तवद्रुदन् ॥१०॥

केवळ साकार मायाभ्रम । यालागीं ’प्रमदा’ स्त्रीचें नाम ।

संगें ठकिले उत्तमोत्तम । स्त्रीसंभ्रम वाढवितां ॥३७॥

प्रमदा अंबरें अलंकार । हें मायेचें सोलीव सार ।

एथ भुलले थोरथोर । मीही पामर स्त्रीसंगें ॥३८॥

माझीच मज करणी । दिसतसे दैन्यवाणी ।

उर्वशी वेश्या कामचारिणी । जे बहुजनीं भोगिली ॥३९॥

ऐशियेच्या कामासक्तता । मी सर्वस्वें भुललों सर्वथा ।

ते भुललेपणाची कथा । अनुतापतां स्वयें बोले ॥१४०॥

धर्मपत्‍नीसीं भोगितां काम । सहसा नासेना स्वधर्म ।

मज वोढवलें दुष्ट कर्म । वेश्येसी परम भुललों ॥४१॥

परदारा अभिलाषिती । ते अवश्य नरका जाती ।

मा स्वदारा-कामासक्ती । तेथही अधोगती सोडीना ॥४२॥

स्त्रियां भुलविले हरिहर । स्त्रियां भुलविले ऋषीश्वर ।

स्त्रियां भुलविले थोरथोर । मीही किंकर स्त्रियां केलों ॥४३॥

राज्य आणि राजवैभव । वेश्येअधीन केलें सर्व ।

याहीहूनि केलें अपूर्व । तीलागीं जीव अर्पिला ॥४४॥

मी राजवर्यां मुकुटमणी । तो दास झालों तिचे चरणीं ।

बाप कंदर्पाची करणी । केलों कामिनीअधीन ॥४५॥

ऐशिया मज राजेश्वरातें । वेश्येनें हाणोनि लातें ।

उपेक्षूनियां तृणवतें । निघालि निश्चितें सांडोनी ॥४६॥

तीसी जातां देखोनियां पुढें । मी नागवा धांवें लवडसवडें ।

लाज सांडोनियां रडें । तरी ते मजकडे पाहेना ॥४७॥

जेवीं कां लागलें महद्भूत । नातरी पिशाच जैसें उन्मत्त ।

तेवीं नागवा धांवें रडत । तरी तिचें चित्त द्रवेना ॥४८॥

तरी रडत पडत अडखळत । मी निर्लज्ज तीमागें धांवत ।

माझे मोहाचा अतिअनर्थ । अपमानग्रस्त मज झाला ॥४९॥

. . .