श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक १३ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक १२ वा   श्लोक १४ वा

स्वार्थस्याकोविदं धिङ्‌मां, मूर्खं पण्डितमानिनम् ।

योऽहमीश्वरतां प्राप्य, स्त्रीभिर्गोखरवज्जितः ॥१३॥

चहूं पुरुषार्थांचें अधिष्ठान । नरदेह परम पावन ।

जेणें देहें करितां भजन । ब्रह्म सनातन पाविजे ॥५९॥

नरदेहींचा क्षण क्षण । समूळ निर्दळी जन्ममरण ।

भावें करितां हरिस्मरण । महापापें जाण निर्दळती ॥१६०॥

त्या नरदेहाची लाहोनि प्राप्ती । नरवर्य झालों चक्रवर्ती ।

त्या माझी जळो जळो स्थिती । जो वेश्येप्रती भुललों ॥६१॥

मानी श्रेष्ठ मी सज्ञान । परी अज्ञानांहूनि अज्ञान।

नेणेंचि निजस्वार्थसाधन । वेश्येआधीन मी झालों ॥६२॥

लाभोनि नरदेहनिधान । म्यां देहीं धरिला ज्ञानाभिमान ।

न करींच निजस्वार्थसाधन । हें मूर्खपण पैं माझें ॥६३॥

जैसा गायीमागें कामयुक्त । धांवतां बैल न मानी अनर्थ ।

कां खरीमागें खर धांवत । तैसा कामासक्त मी निर्लज्ज ॥६४॥

खरी खरास हाणी लाताडें । तरी तो धसे पुढें पुढें ।

तैसाचि मीही वेश्येकडे । कामकैवाडें भुललों ॥६५॥

’कामभोगांतीं विरक्ती’ । ऐसें मूर्ख विवेकी बोलती ।

ते अधःपातीं घालिती । हे मज प्रतीति स्वयें झाली ॥६६॥

. . .