श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ५ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

स्त्रीशूद्राणां च मानद   श्लोक ६ वा

एतत्कमलपत्राक्ष, कर्मबन्धविमोचनम् ।

भक्ताय चानुरक्ताय, ब्रूहि विश्वेश्वरेश्वर ॥५॥

कमळनाभि नारायणा । भक्तविश्राम कमळवदना ।

कमलालया कमलनयना । विनंती श्रीकृष्णा अवधारीं ॥३४॥

तुवां पाहिल्या कृपादृष्टीं । तत्काळ पैं उठाउठीं ।

सुटती कर्मबंधाच्या गांठी । स्वानंदपुष्टी निजभक्तां ॥३५॥

जेवीं घृताचें कठिणपण । क्षणें विरवी सूर्यकिरण ।

तेवीं कर्मबंधा निर्दळपण । तुझें कृपावलोकन करी कृष्णा ॥३६॥

कां सैंधवाचा महागिरी । जेवीं विरे सिंधूमाझारीं ।

तेवीं कर्मबंधा बोहरी । तुझी कृपा करी श्रीकृष्णा ॥३७॥

तुझी झालिया कृपादृष्टी । कर्माकर्मांसी पडे तुटी ।

जेवीं सूर्योदयासाठीं । नातुडे भेटीं खद्योता ॥३८॥

तमीं दाटती खद्योतकोडी । तेवीं अज्ञानीं कर्माची आडाडी ।

तुझा कृपासूर्य जोडल्या जोडी । कर्में जाती बापुडीं विरोनी ॥३९॥

ऐशिया निष्कर्म कृपायुक्त । तुझे नांदती निजभक्त ।

जे कां विषयीं अतिविरक्त । सदा अनुरक्त हरिचरणीं ॥४०॥

तें पूर्णकृपेचें आयतन । तुझें भजनपूजाविधान ।

तें मज सांग कृपा करुन । मी अतिदिन पैं तुझें ॥४१॥

म्हणसी तुज हा अधिकार नाहीं । परी मी शरण आलों तुज पाहीं ।

शरणागताची तुझ्या ठायीं । उपेक्षा नाहीं श्रीकृष्णा ॥४२॥

तुवां उद्धरिलें पशु-गीध-गजांसी । गणिके तारिलें कुंटणीसी ।

तेचि कृपा करीं आम्हांसी । हृषीकेशी कृपाळुवा ॥४३॥

म्हणसी ’ब्रह्मा शिव असतां सृष्टीं । मजचि पुसायाची श्रद्धा मोठी ।

कैसेनि पां वाढली पोटीं’। ऐक ते गोठी सांगेन ॥४४॥

ब्रह्मा जगाचा कर्ता होये । तोही विसरला निजात्मसोये ।

तो तुझ्या पोटा येऊनि पाहें । निजज्ञान लाहे तुझेनि ॥४५॥

शिव पायवणी वाहे माथां । तुझें नाम सदा जपतां ।

तुझे कृपेस्तव तत्त्वतां । तोही निजात्मता पावला ॥४६॥

यालागीं तूं ईश्वराचा ईश्वर । नियंत्या नियंता सवश्वर ।

विश्वीं विश्वात्मा विश्वंभर । विश्वेश्वर तूं कृष्णा ॥४७॥

यापरी तूं ज्ञानविधी । पूण बोधाचा उदधी ।

जेणें होय निजात्मसिद्धी । ते पूजाविधी मज सांग ॥४८॥;

ऐसा भक्तवचनें तो संतोषला । पूर्ण निजबोधें द्रवला ।

निजात्मकृपा कळवळला । काय बोलिला श्रीकृष्ण ॥४९॥

. . .