श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ४ था

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ३ रा   श्लोक ५ वा

ऋषिरुवाच -

दिवि भुव्यन्तरिक्षे च, महोत्पातान् समुत्थितान् ।

दृष्टवाऽऽसीनान् सुधर्मायां, कृष्णः प्राह यदूनिदम् ॥४॥

शुक म्हणे परीक्षिती । उद्धव गेलिया वनाप्रती ।

मागें विघ्नभूत द्वारावती । त्रिविध उत्पातीं अतिव्याप्त ॥५७॥

दिवि-भुवि-अंतरिक्षगत । उठिले गा महोत्पात ।

दिवसा उल्कापात होत । भूतें खाखात अंतरिक्षीं ॥५८॥

गगनीं उगवले त्रिविध केतु । दंडकेतु धूमकेतु ।

शिखाकेतु अति अद्भुत । दिवसाही दिसतु सर्वांसी ॥५९॥

धरा कांपोनि अतिगजरीं । भूस्फोट झाला नगरद्वारीं ।

भूकंप तीन दिवसवरी । घरोघरीं आंदोळ ॥६०॥

वारा सुटला अति झडाडें । समूळ उन्मळतीं झाडें ।

द्वारकेमाजीं धुळी उडे । डोळा नुघडे जनांचा ॥६१॥

अंतरिक्षीं नग्न भूतें । धांवती खाखातें खिंखातें ।

रुधिरवृष्टि होय तेथें । अकस्मातें निरभ्रीं ॥६२॥

रविचंद्रांचें मंडळ । खळें करीत सर्वकाळ ।

ग्रह भेदिती ग्रहमंडळ । क्रूरग्रहमेळ शत्रुसदनीं ॥६३॥

सन्मुख आकाशाचे पोटीं । दिग्दाह देखती दृष्टीं ।

अभ्रेंवीण कडकडाटी । पडती वितंडीं महाविजा ॥६४॥

घारी झडपिती सत्राणें । जेवितां पुढील नेती भाणें ।

दिवसा दिवाभीत घुंगाणे । राजद्वारीं श्वानें सैंघ रडती ॥६५॥

बैसल्या सुधर्मासभेप्रती । संकल्पविकल्पांची निवृत्ती ।

ते सभेसी वीर वोसणती । मारीं मारीं म्हणती परस्परें ॥६६॥

तें ऐकतांचि उत्तर । दचकती महाशूर ।

सुधर्मासभेसी चिंतातुर । यादववीर समस्त ॥६७॥

यादव बैसले सभेसी। छाया देखती वीणशिसीं ।

सुधर्मासभेपाशीं । अरिष्टें ऐशीं उठतीं ॥६८॥

ऐशीं अरिष्टें अनिवार । दुःखसूचकें दुस्तर ।

देखोनि यादव थोरथोर । विघ्नविचार विवंचिती ॥६९॥

द्वारकेचें विघ्ननिर्दळण। करुं ठेविलेंसे सुदर्शन ।

ते द्वारकेमाजीं महाविघ्न । काय कारण उठावया ॥७०॥

जंव पातया पातें लवे । तंव चक्र एकवीस वेळा भंवे ।

ते द्वारकेसी विघ्न संभवे । देखोनि आघवे अतिचकित ॥७१॥

सर्व विघ्नांचें आकर्षण । करी या नांव म्हणिपे ’कृष्ण’ ।

तो कृष्ण येथें असतां जाण । उत्पात दारुण कां उठती ॥७२॥

एवं विचारारुढ यादवांसी । चितांतुर देखोनियां त्यांसी ।

बुद्धि सांगावया त्यांपाशीं । काय हृषीकेशी बोलत ॥७३॥

. . .