श्रीएकनाथी भागवत
एकनाथ महाराज Updated: 15 April 2021 07:30 IST

श्रीएकनाथी भागवत : श्लोक ३४ वा

ज्ञानेश्वरीतील उणीव एकनाथी भागवताने भरून काढली.

श्लोक ३३ वा   श्लोक ३५ वा

चतुर्भुजं तं पुरुषं, दृष्टवा स कृतकिल्बिषः ।

भीतः पपात शिरसा, पादयोरसुरद्विषः ॥३४॥

बाण श्रीकृष्णचरणीं पूर्ण भेदला । जराव्याधाचा हात निवाला ।

म्हणे म्यां मोठा मृग विंधिला । म्हणोनि धांवला धरावया ॥२१॥

देखोनि चतुर्भुज पुरुषासी । भय सुटलें जराव्याधासी ।

म्हणे मज घडल्या महापापराशी । परमपुरुषासी विंधिलें ॥२२॥

म्हणे कटकटा रे अदृष्टा । आचरविलें कर्मा दुष्टा ।

ऐशिया मज महापापिष्ठा । दुःखदुर्घटा कोण वारी ॥२३॥

जगाचा परमात्मा श्रीहरी । तो म्यां विंधिला बाणेंकरीं ।

माझ्या पापासमान थोरी । नाहीं संसारीं आनासी ॥२४॥

भयें सुटला थोर कंप । मज घडलें महापाप ।

जगाचें जें ध्येय स्वरुप । त्यासी संताप म्यां दिधला ॥२५॥

ज्याचे अमर वंदिती चरण । ज्यासी संत येती लोटांगण ।

त्या श्रीकृष्णासी विंधिला बाण । पाप संपूर्ण मज घडलें ॥२६॥

अवचटें आत्महत्या घडे । तें पाप कदा न झडे ।

जगाचा आत्मा कृष्ण वाडेंकोडें । ते आत्महत्या पडे मस्तकीं माझे ॥२७॥

जगाचें आत्महनन । कर्ता मी एक पापी पूर्ण ।

त्या पापाचें पुरश्चरण । सर्वथा जाण दिसेना ॥२८॥

प्रमादें ब्रह्महत्या घडे । तेणें पापें तो समूळ बुडे ।

तें पूर्णब्रह्म म्यां मूढें । बाणें सदृढें विंधिलें ॥२९॥

पापकर्मा मी व्याधरुप । तेणें म्यां जोडलें पाप अमूप ।

कृष्ण परमात्मा चित्स्वरुप । त्यासीही संताप दिधला म्यां ॥२३०॥

येणें अनुतापें तप्त पूर्ण । धांवोनि घाली लोटांगण ।

श्रीकृष्णाचे श्रीचरण । मस्तकीं जाण दृढ धरिले ॥३१॥

मर्दी दैत्यांचा अभिमान । मधुद्वेष्टा जो मधुसूदन ।

त्याचे दृढ धरुनि चरण । करी रुदन अट्टाहासें ॥३२॥

चरणीं घातली परम मिठी । उठवितां कदा नुठी ।

मज क्षमा करीं कृपादृष्टीं । कृपाळू सृष्टीं तूंचि एक ॥३३॥

. . .