संत साहित्य

संतांचा अर्थ असा आहे की भक्तांनी बनविलेले धार्मिक साहित्य. जो निर्गुण उपासक आहे त्याला संत म्हटले पाहिजे हे आवश्यक नाही. याअंतर्गत लोकमंगलविद्या ही सर्व सगुण-निर्गुणांकडे येते, परंतु आधुनिकांनी निर्गुण्य भक्तांना "संत" हे नाव दिले आणि आता त्या वर्गात हा शब्द सुरू झाला आहे. "संत" हा शब्द संस्कृतच्या पहिल्या "सत" चा बहुवचन रूप आहे, ज्याचा अर्थ सज्जन आणि धार्मिक व्यक्ती आहे. मराठीमध्ये साधू / सुधारक हा शब्द प्रचलित झाला. ज्ञानेश्वर, एकनाथ, तुकाराम, नामदेव इत्यादी संतांनी अभंग, भजन, गीते बनवून अगाध साहित्य निर्माण केले..

Install App

सर्व पाने

अद्वैत

अद्वैत

निगमाचे शाखे आगमाचें फळ । वेद शास्‍त्रा बोल विठ्‌ठल हा ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

श्रवणाचें श्रवण घ्राणाचें जें घ्राण । रसने गोडपण विठ्‌ठल माझा ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

कोणें देखियेलें जग । पांडुरंग मी नेणें ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

देहीं देखिली पंढरी । आत्मा अविनाश विटेवरी ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

कर्मातें वाळिलें धर्मातें वाळिलें । सर्व हारपलें जेथिचें तेथें ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

देहबुद्धीवेगळें जें आकारलें । निर्गुण तें सगुणपणें उभें केलें ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

आमुचा आम्हीं केला भावबळी । भावें वनमाळी आकळीला ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

फुलाचे अंगी सुवास असे । फूल वाळलिया सुवास नासे ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

डोळियाचा देखणा पाहतां दिठी । डोळाच निघाला देखण्या पोटीं ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

नवल पाहीं नवल पाहीं । पाहों जावें तेणें पाहिलें नाहीं ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

देवा नाहीं रुप देवा नाहीं नाम । देव हा निष्काम सर्वांठायी ॥१॥

अद्वैत

अद्वैत

आम्हां आनंद झाला आम्हां आनंद झाला । देवोचि देखिला देहामाजी ॥१॥