संत साहित्य

संतांचा अर्थ असा आहे की भक्तांनी बनविलेले धार्मिक साहित्य. जो निर्गुण उपासक आहे त्याला संत म्हटले पाहिजे हे आवश्यक नाही. याअंतर्गत लोकमंगलविद्या ही सर्व सगुण-निर्गुणांकडे येते, परंतु आधुनिकांनी निर्गुण्य भक्तांना "संत" हे नाव दिले आणि आता त्या वर्गात हा शब्द सुरू झाला आहे. "संत" हा शब्द संस्कृतच्या पहिल्या "सत" चा बहुवचन रूप आहे, ज्याचा अर्थ सज्जन आणि धार्मिक व्यक्ती आहे. मराठीमध्ये साधू / सुधारक हा शब्द प्रचलित झाला. ज्ञानेश्वर, एकनाथ, तुकाराम, नामदेव इत्यादी संतांनी अभंग, भजन, गीते बनवून अगाध साहित्य निर्माण केले..

Install App

सर्व पाने

स्वस्थिति

स्वस्थिति

जगामध्यें दिसे बरें कीं वाईट । ऐसाचि बोभाट करीन देवा ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

मी तो विकलों तुमचे पायी । जीवभाव सर्वहि अर्पियेला ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

आपुल्या आपण सांभाळोनी घ्यावें । आहे नाहीं ठावें तुम्हां सर्व ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

अगाध हे कीर्ति विठ्‌ठला तुमची । महिमा आणिकाची काय सांगों ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

समर्थांसी रंकें शिकवण जैशी । माझी वाणी तैशी बडबड ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

नेणो तुमचें मन कठिण कां झालें । मज कांहीं न कळे पूर्वकर्म ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

कांहीं तरी अभय न मिळे उत्तर । ऐसे कां निष्‍ठुर झाला तुम्ही ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

आतां कणकण न करी वाउगी । होणार तें जगीं होउनी गेलें ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

बैसोनि निवांत करीन चिंतन । काया वाचा मनसहित देवा ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

नेणपणें मिठी घालीन पदरा । बैसेन द्वारांत तयाचिया ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

बरें झालें येथें आलोंसे सायासें । सुख-दुःख लेशे भोगोनियां ॥१॥

स्वस्थिति

स्वस्थिति

आतां माझा सर्व निवेदिला भाव । धरोनी एक ठाव राहिलोंसे ॥१॥