संत साहित्य

संतांचा अर्थ असा आहे की भक्तांनी बनविलेले धार्मिक साहित्य. जो निर्गुण उपासक आहे त्याला संत म्हटले पाहिजे हे आवश्यक नाही. याअंतर्गत लोकमंगलविद्या ही सर्व सगुण-निर्गुणांकडे येते, परंतु आधुनिकांनी निर्गुण्य भक्तांना "संत" हे नाव दिले आणि आता त्या वर्गात हा शब्द सुरू झाला आहे. "संत" हा शब्द संस्कृतच्या पहिल्या "सत" चा बहुवचन रूप आहे, ज्याचा अर्थ सज्जन आणि धार्मिक व्यक्ती आहे. मराठीमध्ये साधू / सुधारक हा शब्द प्रचलित झाला. ज्ञानेश्वर, एकनाथ, तुकाराम, नामदेव इत्यादी संतांनी अभंग, भजन, गीते बनवून अगाध साहित्य निर्माण केले..

Install App

सर्व पाने

अभंग १९

अभंग १९

वेदशास्त्रांना प्रमाण असा सारभुत नारायण नामाचा जप आहे. असे श्रुतिवचन आहे.

अभंग १८

अभंग १८

हरिवंशपुराण हेच हरिनाम कीर्तन

अभंग १७

अभंग १७

हरिपाठ कीति गाणार्‍यात देह पवित्र होतो

अभंग १६

अभंग १६

एक नामच हरि

अभंग १५

अभंग १५

एक नामच हरी

अभंग १४

अभंग १४

नित्य सत्य, मित हरिपाठांत जो येतो, त्याकडे कळीकाळासही पहा त्याचे सामर्थ्य नाहीं.

अभंग १३

अभंग १३

समसुखांवाचुन द्वैतबुद्धीला हरीची समाधी साधत नाही.

अभंग १२

अभंग १२

तीर्थ व्रतांची भावाविना सिद्धी साधणें ही उपाधी होय.

अभंग ११

अभंग ११

हरि नामोच्चारानें पापांचा क्षणांत क्षय.

अभंग १०

अभंग १०

नामांत चित्त नसेल तर त्रिवेनीसंगमादि तीर्थे करुनही फुकट

अभंग ९

अभंग ९

विष्णुविण जप हें व्यर्थ ज्ञान

अभंग ८

अभंग ८

संतसंगतीत मनोमार्गानें श्रीपति आकलन होतो.