संत साहित्य

संतांचा अर्थ असा आहे की भक्तांनी बनविलेले धार्मिक साहित्य. जो निर्गुण उपासक आहे त्याला संत म्हटले पाहिजे हे आवश्यक नाही. याअंतर्गत लोकमंगलविद्या ही सर्व सगुण-निर्गुणांकडे येते, परंतु आधुनिकांनी निर्गुण्य भक्तांना "संत" हे नाव दिले आणि आता त्या वर्गात हा शब्द सुरू झाला आहे. "संत" हा शब्द संस्कृतच्या पहिल्या "सत" चा बहुवचन रूप आहे, ज्याचा अर्थ सज्जन आणि धार्मिक व्यक्ती आहे. मराठीमध्ये साधू / सुधारक हा शब्द प्रचलित झाला. ज्ञानेश्वर, एकनाथ, तुकाराम, नामदेव इत्यादी संतांनी अभंग, भजन, गीते बनवून अगाध साहित्य निर्माण केले..

Install App

सर्व पाने

काट्याच्या अणीवर वसले

काट्याच्या अणीवर वसले

काट्याच्या अणीवर वसली तीन गावें । दोन ओसाड एक वसेचिना ॥१॥

एक तत्त्व नाम दृढ धरीं

एक तत्त्व नाम दृढ धरीं

एक तत्त्व नाम दृढ धरीं मना । हरीसि करूणा येईल तूझी ॥१॥

आजि सोनियाचा दिनु

आजि सोनियाचा दिनु

आजि सोनियाचा दिनु । वर्षे अमृताचा घनु ॥१॥

अवचिता परिमळू

अवचिता परिमळू

अवचिता परिमळू, झुळुकला अळुमाळू । मी ह्मणु गोपाळू, आला गे माये ॥१॥

अवघाचि संसार सुखाचा

अवघाचि संसार सुखाचा

अवघाचि संसार सुखाचा करीन । आनंदें भरीन तिन्ही लोक ॥१॥

अरे अरे ज्ञाना झालासी

अरे अरे ज्ञाना झालासी

अरे अरे ज्ञाना झालासी पावन । तुझें तुज ध्यान कळों आले ॥१॥

अधिक देखणें तरी

अधिक देखणें तरी

अधिक देखणें तरी निरंजन पाहणें । योगिराज विनविणें मना आलें वो माये ॥१॥

अभंग २९

अभंग २९

सदगुरु सांवळा धरोनियां सोवळा ।

अभंग २८

अभंग २८

हरिपाठाचे हे २८ अभंग ज्ञानेश्‍वरमहाराजांनी मोठ्या विश्‍वासानें रचले आहेत.

अभंग २७

अभंग २७

सर्व सुखाची गोडी साही शास्त्रांत निवड आणि अर्धघडीही रिकाम राहुं नको.

अभंग २६

अभंग २६

एकतत्वनाम असुन त्यानेंच हरीला करुणा येईल

अभंग २५

अभंग २५

नामोच्चारांत जाणीव नेणीव लयास जाणें याचें नांव मोक्ष.