संत साहित्य

संतांचा अर्थ असा आहे की भक्तांनी बनविलेले धार्मिक साहित्य. जो निर्गुण उपासक आहे त्याला संत म्हटले पाहिजे हे आवश्यक नाही. याअंतर्गत लोकमंगलविद्या ही सर्व सगुण-निर्गुणांकडे येते, परंतु आधुनिकांनी निर्गुण्य भक्तांना "संत" हे नाव दिले आणि आता त्या वर्गात हा शब्द सुरू झाला आहे. "संत" हा शब्द संस्कृतच्या पहिल्या "सत" चा बहुवचन रूप आहे, ज्याचा अर्थ सज्जन आणि धार्मिक व्यक्ती आहे. मराठीमध्ये साधू / सुधारक हा शब्द प्रचलित झाला. ज्ञानेश्वर, एकनाथ, तुकाराम, नामदेव इत्यादी संतांनी अभंग, भजन, गीते बनवून अगाध साहित्य निर्माण केले..

Install App

सर्व पाने

गोंधळ

गोंधळ

मंडळ कमळ शुद्ध पराग हेंचि मुख ज्याचें वो । ओहं सोहं वाचे वदती अज्ञानपण त्याचें वो । परा आणि पश्यन्ती मध्यमा वैखरी सदा नाचे वो । तेचि विटेवरी अंबा उभी...

गोंधळ

गोंधळ

करुनी शुद्ध मार्ग ठाव तो पुसिला । अज्ञान ज्योति रूपें पोत पाजळिला । सज्ञान सद्बक्ति संबळ लाविला । त्रिभुवनामाझारीं तुझा गोंधळ मांडिला वो ॥ १ ॥

गोंधळ

गोंधळ

सुवेळ सुदिन तुझा गोंधळ मांडिला वो । ज्ञान वैराग्याचा वरती फुलवरा बांधिला वो । चंद्र सूर्य दोन्ही यांचा पोत पाजळिला वो । घालुनी सिंहासन वरुते घट स्थापियेला वो ॥ १...

गोंधळ

गोंधळ

माझें कुळींची कुळस्वामिनी । विठाई जगत्रय जननी । येई वो पंढरपूरवासिनी । ठेविले दोनी कर जघनीं । उभी सखीसजनी ॥ १ ॥

गोंधळ

गोंधळ

निर्गुण निराकारे आदिमाते मुळाधारे वो । अलक्ष सर्वेश्वरी चिदानंद अपरंपार वो । ब्रह्म तेजाकार महा कारण आकार वो अंबऋषी कैवारें नाम संसाराचें तारूं वो ॥ १ ॥

गोंधळ

गोंधळ

अनादि सिद्ध पंढरपूर । नांदे विठाई सुंदर । कर ठेवुनी कटावर । उभी रहासी निरंतर वो ॥ १ ॥

गोंधळ

गोंधळ

तुझीं वाहीन मी दर्शनें शंख चक्रांकित भूषणें वो । निःशब्दांचें कुलुप तोडी दिवीं देहा उजळणें वो ॥ १ ॥

महालक्ष्मी

महालक्ष्मी

नमो निर्गुण निराकारा । आदि मूळ माया तूं आकार । महालक्ष्मी तूं साचार । उघडे द्वार ठेउनी बैसलीस बया ॥ १ ॥

महालक्ष्मी

महालक्ष्मी

नमो आदि माया भगवती अनादि सिद्ध मूळ प्रकृती । महालक्ष्मी त्रिजगतीं । बया दार उघड दार उघड ॥ १ ॥

मरीआई

मरीआई

कनगुळी भानगुळी सूप टोपली । आदिमाया नमो भगवती मानवी हो काय करून ठेविलीये । निवांत देखिलीये ॥ १ ॥

सटवाई

सटवाई

नमो आदिमाया भगवती । हरिहर ध्यानाची आकृती । चंद्र सूर्य कानीं लोळती । गळां वैजयंती शोभती । बया बैस ॥ १ ॥

यलमा

यलमा

यलमा आली यलमा आली । मच्छरूपीं यलमा आली । शंकासुराचे वधासी गेली । चारी वेद घेऊन आली । माता माझी यलमा भली ॥ १ ॥