संत साहित्य

संतांचा अर्थ असा आहे की भक्तांनी बनविलेले धार्मिक साहित्य. जो निर्गुण उपासक आहे त्याला संत म्हटले पाहिजे हे आवश्यक नाही. याअंतर्गत लोकमंगलविद्या ही सर्व सगुण-निर्गुणांकडे येते, परंतु आधुनिकांनी निर्गुण्य भक्तांना "संत" हे नाव दिले आणि आता त्या वर्गात हा शब्द सुरू झाला आहे. "संत" हा शब्द संस्कृतच्या पहिल्या "सत" चा बहुवचन रूप आहे, ज्याचा अर्थ सज्जन आणि धार्मिक व्यक्ती आहे. मराठीमध्ये साधू / सुधारक हा शब्द प्रचलित झाला. ज्ञानेश्वर, एकनाथ, तुकाराम, नामदेव इत्यादी संतांनी अभंग, भजन, गीते बनवून अगाध साहित्य निर्माण केले..

Install App

सर्व पाने

वैदीण

वैदीण

अनादसिद्ध नवलाई झालें । स्वानंदें कुरकुला घेऊन शकुन सांगूं आलें । प्रेमाचें कुंकू भाळीं लाविलें । सद्भक्ती बोराठी हातीं धरिले ॥ १ ॥

फुगडी

फुगडी

फु फु फु फु फुगडी गे । दोघी घालूं झगडी गे । जाउनी महाद्वारी गे । तेथें घालीन फुगडी गे ॥ १ ॥

फुगडी

फुगडी

तुम्ही आम्ही दोघीजणी मिळुनी जी सखये । मन बुद्धि चित्त टाकी पिळुनी जी सखये ।

बेटकुळी

बेटकुळी

गुरुकृपा अंजन पायो मेरे भाई । रामबिना कछु खाली नाहीं ॥ १ ॥

बेटकुळी

बेटकुळी

नका धरूं धरूं अनुमान । आले मुसळासी कान । जातियाची पाळी करी रुदन । वेधियलें मन चाटुवाचे ॥ १ ॥

बेटकुळी

बेटकुळी

रात्रीमाजीं स्वप्न देखिलें । परपुरुषाचें घर पळालें । तेथें नागवें आडवें आलें । तेणें उघड्यासी गिळिलें ॥ १ ॥

बेटकुळी

बेटकुळी

तुमचें गूज तुम्हां बोले । आमुचें त्यांत काय गेलें । वरले आळीस नवल देखिलें । एका पुरुषानें कुत्रें खादलें ॥ १ ॥

बेटकुळी

बेटकुळी

ध्यान धरूं तो देव ना देवी नैवेद्य नहीना बोना । पूजा करूं तो भक्त ना गीती गाऊं तरी निःशब्द रे बाबा ॥ १ ॥

बेटकुळी

बेटकुळी

एक जटाधारी दिसत । एक डोळे वटारुनी पाहत । एक गुरकावुनी बोलत । एक गिळावयासी पाहत । ग ग ग ग । कसं करतंय । मी यैंव । मी यैंव...

बेटकुळी

बेटकुळी

ऐका बेटकुळीचे महिमान । सांगे सकळ लोकां जना । संतमहंताच्या खुणा । ऐका वाचून त्या ॥ १ ॥

अक्कल

अक्कल

तप साधन सुखें करना । दो मिलके गीत गाना । बहुत मिलके विद्या शिकना । भावबंदमें बरकस रहेना ॥ १ ॥

डौर

डौर

ऐका गाये साधु सज्जन हो । महंत महाजन हो । मननसील मुनिजन हो । योगा सज्ञान हो सावध ऐका ॥ १ ॥