संत साहित्य

संतांचा अर्थ असा आहे की भक्तांनी बनविलेले धार्मिक साहित्य. जो निर्गुण उपासक आहे त्याला संत म्हटले पाहिजे हे आवश्यक नाही. याअंतर्गत लोकमंगलविद्या ही सर्व सगुण-निर्गुणांकडे येते, परंतु आधुनिकांनी निर्गुण्य भक्तांना "संत" हे नाव दिले आणि आता त्या वर्गात हा शब्द सुरू झाला आहे. "संत" हा शब्द संस्कृतच्या पहिल्या "सत" चा बहुवचन रूप आहे, ज्याचा अर्थ सज्जन आणि धार्मिक व्यक्ती आहे. मराठीमध्ये साधू / सुधारक हा शब्द प्रचलित झाला. ज्ञानेश्वर, एकनाथ, तुकाराम, नामदेव इत्यादी संतांनी अभंग, भजन, गीते बनवून अगाध साहित्य निर्माण केले..

Install App

सर्व पाने

कोल्हाटीण

कोल्हाटीण

आनंदी सद्‍गुरु पूर्ण परात्पर अभेद नमियेला । कायावाचामनें शरण गेलो मी त्याला । मूळचा सर्व ठाव तेणें मज दाखविला ज्ञानांजन घालूनि प्रवृत्ति मार्ग खुंटविला । पूर्ण बोध पाठविला ॥ १...

कंजारीण

कंजारीण

होहोरी होहोरी हो । लेवरे रसी । लेनेवाला है पर देनेवाला नहीं ॥हो०॥

कहाणी

कहाणी

तुम्हां आम्ही सांगतों कहाणी । सोळा बारा मिळोनी गढणी । कहाणी सांगती बैसोनी वनीं । जो ऐके तो परपुरुष धनी ॥ १ ॥

हळदुली

हळदुली

हळदुली वाटुनी वाटिला पाटा । अगुणाचा नोवरा हळदुली उटा ॥ १ ॥

गोपाळ

गोपाळ

माझे वासनेची दृढ जाळी । आंत विषयाची गुळपोळी । आम्हां निजवूनि बोधाचे पाळी । ते त्वां गट केली रे वनमाळी ॥ १ ॥

गाय

गाय

चहूं सडीं दुभे ब्रह्मीयाचे मुंजी । बळीदान खुजी तीर्थ पायीं ॥ १ ॥

डोहो

डोहो

डोहो डोहो डोहो । कान्होबा डोहो । चला जाऊं डोहांत पोहों रे कान्होबा ॥ध्रु०॥

छापा

छापा

अजब है त्रिकुटका घाट । जोत लगी घनदाट । धुंडले ना ओही बात । पलख जोत लगी ॥ १ ॥

बैल

बैल

अरुता ये बैला । कां रे वेड्या बैला ॥ १ ॥

भटीण

भटीण

मी भटीण आलें रे भटा । नको करूं रिकाम्या चेष्टा ।

भटीण

भटीण

अगे ऐके भटणी । कां बोलसी चावटनी । जन्मांतरी पाळिलें म्हणोनि । उपकार फेडिसी ॥ १ ॥

अष्टपदी

अष्टपदी

वांकडा म्हणे कृष्णजी बापा मीं एक देखिलें भूत रे ।