संत साहित्य

संतांचा अर्थ असा आहे की भक्तांनी बनविलेले धार्मिक साहित्य. जो निर्गुण उपासक आहे त्याला संत म्हटले पाहिजे हे आवश्यक नाही. याअंतर्गत लोकमंगलविद्या ही सर्व सगुण-निर्गुणांकडे येते, परंतु आधुनिकांनी निर्गुण्य भक्तांना "संत" हे नाव दिले आणि आता त्या वर्गात हा शब्द सुरू झाला आहे. "संत" हा शब्द संस्कृतच्या पहिल्या "सत" चा बहुवचन रूप आहे, ज्याचा अर्थ सज्जन आणि धार्मिक व्यक्ती आहे. मराठीमध्ये साधू / सुधारक हा शब्द प्रचलित झाला. ज्ञानेश्वर, एकनाथ, तुकाराम, नामदेव इत्यादी संतांनी अभंग, भजन, गीते बनवून अगाध साहित्य निर्माण केले..

Install App

सर्व पाने

जनी उकलिते वेणी

जनी उकलिते वेणी

तुळशीचे बनीं । जनी उकलिते वेणी ॥१॥

आळवितां धांव घाली

आळवितां धांव घाली

आळवितां धांव घाली । ऐसी प्रेमाची भुकेली ॥१॥

आह्मीं जावें कवण्या

आह्मीं जावें कवण्या

आह्मीं जावें कवण्या ठायां । न बोलसी पंढरीराया ॥१॥

निर्गुणाचे भेटी आलो

निर्गुणाचे भेटी आलो

निर्गुणाचे भेटी, आलो सगुणासंगे । तंव झालों प्रसंगी, गुणातीत ॥१॥

निर्गुणाचा संग धरिला

निर्गुणाचा संग धरिला

निर्गुणाचा संग धरिला जो आवडी । तेणें केलें देशोधडी आपणियासी ॥१॥

केशवाचे भेटी लागलेंसे

केशवाचे भेटी लागलेंसे

केशवाचे भेटी लागलेंसे पिसें विसरलों कैसें देहभान